Νέα απόφαση – έγκριση για τη συνέχιση των εργασιών εκμετάλλευσης χρυσού στη θέση Σκουριές της Κασσάνδρας Χαλκιδικής από την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕΜΒΧ», εξέδωσε το Ε’ τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας που απέρριψε αίτημα του συλλόγου των κατοίκων της Μεγάλης Παναγιάς που επικαλούνταν παραβίαση της αρχαιολογικής νομοθεσίας, καθώς υπήρξαν αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή των Σκουριών και τις ευρύτερες περιοχές.

Το Δικαστήριο έκρινε πώς η αρχική απόφαση της ΙΣΤ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΕΠΚΑ) και της 10ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων με την οποία εκφράζονταν επιφυλάξεις για τις στη θέση Σκουριές, λόγω εντοπισμού «σκουριών και άλλ��ν καταλοίπων σε επιφανειακή εκδήλωση» και άλλων ευρημάτων στις θέσεις «Κάτσουρας» ή «Καστελούδι» και «Παλαιοχώρα», καθώς και στα υψώματα «Καστέλλι» και «Καμήλα», έχει αντικουστεί ουσιαστικά από δεκάδες άλλες μεταγενέστερες.

Παρουσιάστηκαν δε η εκθεση του αναπληρωτή καθηγητή κλασικής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Π. Φάκλαρη, σύμφωνα με την οποία τα «αρχαία κατάλοιπα» στη θέση Σκουριές «έχουν μεταφερθεί από αλλού και δεν αποτελούν ένδειξη υπάρξεως αρχαιοτήτων στην περιοχή» αλλά αποφάσεις του ΚΑΣ που συμφωνούσαν.

Συγκεκριμένα το ΚΑΣ ανέφερε πως τα ευρήματα στις Σκουριές είναι «εναποθέσεις μπαζών με σκουριές και κεραμική οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν το 1960 για την επίστρωση δασικών δρόμων».

Η τελευταία αυτή γνωμοδότηση υιοθετήθηκε από τον τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, ο οποίος και δέχθηκε τους προτεινόμενους πρόσθετους όρους από τις αρχαιολογικές υπηρεσίες για τη διασφάλιση των αρχαιοτήτων.