«Μήπως τα παιδιά είχαν ίδεα από μαγκάλι; Εδώ δεν έχω εγώ, που είμαι 50 χρονών. Δεν είχα ανάψει ποτέ στο σπίτι της μάνας μου. Πού να ξέρουν τα παιδιά; Σου λέει "φωτιά βγάζει, ζέστη βγάζει, θα ζεσταθούμε λιγάκι"».

Ο Δημήτρης Πολυχρόνης ακούγεται ψύχραιμος αλλά είναι επειδή η καρδιά του πάγωσε όταν άκουσε ότι ο Νίκος του έφυγε για τη γειτονιά των Αγγέλων στην τραγωδία στη Λάρισα με το μαγκάλι, με τους 2 φοιτητές νεκρούς και τους άλλους 3 σε σοβαρή κατάσταση…

«Τα όνειρά μας έγιναν στάχτη» εξομολογείται, με τις λέξεις να βγαίνουν με δυσκολία. Για να σπουδάσει τον αδικοχαμένο Νίκο, είχε σταματήσει από τα μαθήματα τα άλλα 2 παιδιά του καθώς αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα: «Είχαμε προβλήματα με την επιχείρηση που δουλεύω. Τα οικονομικά τα ξέρεις, σε όλη την Ελλάδα ίδια είναι, δεν είναι μόνο σε μένα. Κι εγώ είμαι τυχερός γιατί είχα δουλειά. Άλλος κόσμος δεν έχει όχι δουλειά, ούτε επίδομα ανεργίας. Στον ένα μου γιο, το Μάκη του είπα “σταμάτα τη σχολή, πήγαινε φαντάρος και του χρόνου βλέπουμε”. Στην κόρη μου σταμάτησα τα φροντιστήρια. Το Νίκο δεν μπορούσα να τον σταματήσω. Ήτανε και πρόβλημα να μεταφέρεις τα έπιπλα και όσα είχε μέσα στο σπίτι στη Λάρισα λόγω του κόστους».

Μην μπορώντας να πιστέψει πως ο γιος του πλέον δεν είναι στη ζωή, αποκαλύπτει ότι ο Νίκος είχε θέρμανση στο δικό του σπίτι αλλά η παρέα μαζευόταν στο μοιραίο σπίτι γιατί ήταν μεγαλύτερο και είχε και καλύτερο ίντερνετ. Κι ας ήταν κρύο…

«Μαζεύονταν εκεί και παίζανε, τρώγανε… Είχε και καλύτερο ίντερνετ. Έλεγε “πάμε εκεί, έχει λίγο κρύο”. Τον ρωτούσα "Ρε Νίκο, γιατί πάτε εκεί και δε μαζεύεστε στο δικό σου που έχει καλοριφέρ;”. “Εκεί μαζεύονται όλοι”, μου απαντούσε. Και έτσι έγινε το μοιραίο…» ψελίζει ο κ. Πολυχρόνης…

Όπως σας αναφέραμε νωρίτερα σήμερα, η κατάσταση των δύο από τους τρεις φοιτητές που νοσηλεύονται προκαλεί χαμόγελα αισιοδοξίας καθώς παρουσίασαν αξιοσημείωτη βελτίωση. Ο τρίτος παραμένει σε σταθερή και κρίσιμη κατάσταση. Κανείς τους δεν γνωρίζει για τον άδικο χαμό των 2 φίλων τους…