«Ο Νίκος κρατούσε το φέρετρο, ο Αλέξανδρος ξεψύχησε στα χέρια του, από εκεί ξεκίνησαν όλα, δεν θέλω να προσθέσω τίποτα άλλο» λέει η μητέρα του Νίκου Ρωμανού, Παυλίνα Νάσιουτζικ, η οποία συνεχίζει να δηλώνει περήφανη για τον γιο της, παρά την συμμετοχή του στην διπλή ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης με «άρωμα» τρομοκρατίας.

Ο Νίκος Ρωμανός στις 7 Δεκεμβρίου του 2008 βρέθηκε στην αστυνομία να καταθέσει για τον χαμό του φίλου του.

Είχε πει τότε: «Τον Αλέξανδρο ή Gregory, όπως τον φωνάζαμε χαϊδευτικά από το επίθετό του, τον γνώριζα απ’ την Α’ Δημοτικού, πηγαίναμε μαζί στο ίδιο σχολείο. Μέχρι την Α’ Γυμνασίου δεν κάναμε «κολλητή» παρέα. Μετά έγιναν «κολλητοί» και λίγα χρόνια αργότερα, την ημέρα της γιορτής του νεαρού Αλέξανδρου:

«Οι αστυνομικοί σημάδεψαν προς το μέρος μας και πυροβόλησαν. Ο Αλέξανδρος έπε��ε κάτω, αν δεν κάνω λάθος στον δεύτερο ή τον πρώτο πυροβολισμό. Σίγουρα πάντως έπεσε πριν τον τρίτο πυροβολισμό. Μετά δεν πολυθυμάμαι τι έγινε. Επικράτησε πανικός. Φώναζε κόσμος και κάποιοι σήκωσαν την μπλούζα του Αλέξανδρου», πρόσθεσε στην κατάθεση του την οποία έκλεισε λέγοντας «Τον Αλέξανδρο δεν τον σκότωσαν, τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ. Δεν έχω να σας πω τίποτα άλλο». Από τότε πήρε αυτόν τον δρόμο.

Ο πατριός του Αλέξη, Ανδρέας Κωνσταντίνου δεν κρύβει την έκπληξη του για την εξέλιξη του παιδιού αυτού, που στα 20 του χρόνια πήρε το καλάσνικοφ στο χέρι και έκανε δύο ληστείες.

«Ο Νίκος Ρωμανός, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, δεν είχε καμία σχέση με το παιδί που γνωρίζαμε έως τότε. Ήρθε μια φορά στην Άμφισσα, χωρίς να καταθέσει. Στο δικαστήριο τον διακατείχε θυμός, ήταν σε μεγάλη σύγχυση και νευρικότητα. Είχε μέσα του οργή και φόβο… Ένα παιδί που εγκαταλείπει την οικογενειακή γαλήνη και θαλπωρή μαζί και το σχολείο, τι πορεία μπορεί να έχει; Ήταν το δεύτερο θύμα των Κορκονέα και Σαραλιώτη. Εκείνο το βράδυ οι δολοφονικές σφαίρες σκότωσαν και τον Νίκο».