​Στο εξοχικό της σπίτι στο παραλιακό χωριό Βαγία Αίγινας βρισκόταν νεκρή για 12 χρόνια περίπου μια γυναίκα κάτοικος Αθηνών. Αρχές Δεκεμβρίου από αστυνομικούς και γείτονες βρέθηκε το μουμιοποιημένο σώμα της στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού της σε πλήρη αποσύνθεση και φαγωμένο από ποντίκια.

vagia3_600_400_-1520156784.jpg
Το τραγικό αυτό συμβάν έχει συγκλονίσει την τοπική κοινωνία της Αίγινας, αλλά κυρίως τους ανθρώπους που αντίκρισαν το θέαμα, όταν κατάφεραν να ανοίξουν την επί πολλά χρόνια σφραγισμένη με τσιμεντόλιθους πόρτα του σπιτιού.

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται όταν γείτονες, που συχνά στο παρελθόν δυσφορούσαν από την ύπαρξη ποντικιών στη γειτονιά, αποφάσισαν να καθαρίσουν το σπίτι, που επί χρόνια ήταν εστία σκουπιδιών και μολύνσεων.

Το σπίτι έξω φαινόταν εγκαταλελειμμένο. Όλοι πίστευαν, ότι η γυναίκα είχε πάει σε μοναστήρι ή στο «Δαφνί» όπως χαρακτηριστικά μας είπαν κάτοικοι του χωριού.

Τα χόρτα στην αυλή είχαν πυκνώσει και υπήρχαν παντού φίδια και ποντίκια!

Οι γείτονες πήγαν εκείνη την Κυριακή να κόψουν τα χόρτα, αλλά επειδή παρατήρησαν ότι ποντίκια μπαινόβγαιναν στο σπίτι, αποφάσισαν να παραβιάσουν την πόρτα και να μπουν μέσα για να ψεκάσουν. Ο κλειδαράς που κλήθηκε για να ανοίξει την πόρτα βρέθηκε μπροστά στην πρώτη έκπληξη. Η πόρτα εκτός από κλειδωμένη ήταν σφραγισμένη με τσιμεντόλιθους που η ίδια είχε τοποθετήσει από πίσω και όλα τα παράθυρα ήταν σφη��ωμένα με πανιά!

Πριν 12 χρόνια νοίκιασε σε νεαρή φοιτήτρια το σπίτι της στο Βύρωνα, όπου διέμενε και έφυγε για την Αίγινα.

Από τότε χάθηκαν τα ίχνη της, αφού ούτε η φοιτήτρια μπόρεσε να την βρει ποτέ, δύο ολόκληρα χρόνια που ενοικίαζε το σπίτι της. Σύμφωνα με πληροφορίες αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, καθώς στο σπίτι της βρέθηκαν χαρτιά από γιατρούς και φάρμακα.

Η Διοικητής της Αστυνομίας Αίγινας, που πρώτη κατέφθασε στο σπίτι της Βαγίας και βρέθηκε αντιμέτωπη με το μακάβριο θέαμα, εμφανώς σοκαρισμένη δήλωσε στο metrogreece.gr: «έχω δει πολλά εγκλήματα τόσα χρόνια που υπηρετώ την Αστυνομία, αλλά τίποτα δεν ήταν πιο φρικιαστικό από αυτό! Άνοιξα την ατζέντα της γυναίκας αυτής για να βρω την άκρη, αλλά λίγα πράγματα υπήρχαν εκεί. Αναγκάστηκα να βρω στοιχεία από τις πληροφορίες τηλεφωνικού καταλόγου, ώστε να ειδοποιήσω κάποιον συγγενή της. Κανείς δεν την είχε αναζητήσει τόσα χρόνια». Και συμπληρώνει «Σε πρώτη φάση έχει αποκλειστεί η εγκληματική ενέργεια. Πιθανότατα πρόκειται για αυτοκτονία γιατί μετά από 12 περίπου χρόνια που είχε να δώσει σημεία ζωής, δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβή στοιχεία. Έγινε νεκροψία και έχει παρθεί ιστός για εξέταση. Οι πρώτες ενδείξεις είναι αυτοκτονία. Η γυναίκα βρέθηκε σε κατάσταση μουμιοποίησης κα�� πλήρης αποσύνθεσης. Προφανώς είχε σφραγίσει το σπίτι, για να μην την βρει ποτέ κανείς. Είναι μια πολύ άσχημη ανθρώπινη ιστορία. Εμείς εδώ φροντίσαμε να γίνει η κηδεία της, ώστε τουλάχιστον να φύγει αξιοπρεπώς. Οι δικοί της που ενημερώθηκαν, ήρθαν εδώ, αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε αν αυτοί είναι οι μοναδικοί της συγγενείς».

Στην κοινωνία της Αίγινας δεν είχε φίλους, ούτε είχε αναπτύξει προσωπικές σχέσεις, παρά μόνο με τους ανθρώπους που της έφτιαξαν το σπίτι. Όλοι μιλάνε για ένα μοναχικό άτομο. Το σπίτι της δεν είναι μέσα στο χωριό, αλλά λίγο πιο μακριά. Είχε κάποιους γείτονες που όμως δεν μπορούσαν να μυρίσουν τις άσχημες οσμές του θανάτου, αφού η γυναίκα είχε ασφαλίσει τις πόρτες και τα παράθυρα με πανιά. Μαζί της στο σπίτι βρέθηκαν επίσης νεκ��ά και τα κατοικίδιά της, μια γάτα και ένας σκύλος.

Οι κάτοικοι του χωριού πάγωσαν στο άκουσμα της είδησης, αφού στην ουσία υπήρχε ένα άταφο πτώμα για πολλά χρόνια τόσο κοντά τους χωρίς κανείς να το γνωρίζει. Όπως λένε κάποιοι από αυτούς «είναι πολύ σκληρό να πεθαίνεις έτσι, αλλά είναι πιο σκληρό να ζείς έτσι όπως ζούσε αυτή η γυναίκα, μόνη και ξεχασμένη από όλους. Αυτή επέλεξε να πεθάνει όπως ήθελε και προφανώς λυτρώθηκε».