Ένα σπάνιο πίνακα του Tσαρούχη και δύο αριστουργήματα του 19ου αιώνα που έρχονται ξανά στο φως, έπειτα από παραμονή σε ιδιωτικές συλλογές για περισσότερα από 50 χρόνια θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων η «ελληνική δημοπρασία» του οίκου Sotheby’s.

Πρόκειται για τους πίνακες «Μεγάλη Παρασκευή, Ελλάδα» του Θεόδωρου Ράλλη και «Χορό των Νυμφών» του Νικόλαου Γύζη και τον σπάνιο πίνακα του Γιάννη Τσαρούχη «Στρατιώτης χορεύει ζειμπέκικο», που θα παρουσιαστούν στο επερχόμενο «Greek Sale» του Οίκου Sotheby's, τη Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010.

Το έργο του Τσαρούχη αναμένεται να προκαλέσει αρκετά κονταροχτυπήματα μεταξύ των συλλεκτών. Η τιμή του υπολογίζεται περίπου στα 500.000 ευρώ και ο «ζωγράφος του ελληνικού λαού» (όπως έχουν αποκαλέσει τον Τσαρούχη) στον πίνακα του απεικονίζει σε ολόσωμο, φυσικό μέγεθος στραιώτη με τραχύ αρρενωμπό πρόσωπο και τετράγωνο πηγούνι

Ο πίνακας «Μεγάλη Παρασκευή, Ελλάδα», εξάλλου, (Le Vendredi-Saint, Grece) του Θεόδωρου Ράλλη (1852-1909) αγοράστηκε στο Παρίσι το 1935 από τον παππού του σημερινού ιδιοκτήτη και, με μια εκτίμηση που κυμαίνεται μεταξύ 345.510 και 575.827 ευρώ, αυτή η ελαιογραφία σε καμβά χρ��νολογείται από την εποχή που οι ικανότητες του Ράλλη ως ζωγράφου της καθημερινής ζωής βρίσκονταν στο απόγειό τους.

Η «Μεγάλη Παρασκευή» απεικονίζει μια εκκλησία κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών για το Πάσχα, με τέσσερα κορίτσια να δουλεύουν μαζί για να στολίσουν τον Επιτάφιο με λουλούδια, ενώ δύο ιερείς συζητούν.

Το τρίτο από τα προαναφερθέντα έργα, «ο Χορός των Νυμφών»(Dance of the Nymphs) του Νικόλαου Γύζη (1842-1901),προέρχεται από ιδιωτική συλλογή στη Μεγάλη Βρετανία και έχει εκτιμηθεί μεταξύ 230.321 και 345.510 ευρώ.

Με την ελεύθερη χρήση του πινέλου και την αιθέρια ποιότητα «Ο Χορός των Νυμφών» αντιπροσωπεύει την αλλαγή στην τεχνοτροπία του Γύζη, από την προγενέστερη ακριβή αναπαράσταση της καθημερινής ζωής στην υιοθέτηση του στυλ των Συμβολιστών που επικράτησε στην Ευρώπη στα τέλη του 19ου αιώνα, ειδικά όσον αφορά στα μυθολογικά και αλληγορικά του θέματα.

Η «χαλαρή» χρήση του πινέλου από το Γύζη ζωντανεύει ακόμη περισσότερο την ελευθερία του χορού των νυμφών και την κίνησή τους μακριά από το θεατή.