Με αφορμή το 2οPublic Digital Festival, ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, ήρθε στην Ελλάδα από το Παρίσι, ειδικά για να μοιραστεί με το κοινό του, την πολύτιμη πείρα του από την ως τώρα πορεία του στον κινηματογράφο.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ΒΗMagazino, ο Κώστας Γαβράς μίλησε για την οικονομική κρίση, για το μέλλον του σινεμά, αλλά και τους νέους κινηματογραφιστές. Εξέφρασε μάλιστα και την ανησυχία του για το μέλλον της ίδιας της κοινωνίας: « Σε δέκα χρόνια από τώρα δεν με ενδιαφέρει ο εαυτός μου, αλλά πώς θα είναι ο κόσμος. Έχω οικογένεια και εγγόνια. Πού πηγαίνει ο κόσμος, που πηγαίνει η κοινωνία, με όλη αυτή την κατάσταση που είναι πολύ ανησυχητική σήμερα».

Αν και όπως λέει δεν έχει νιώσει την οικονομική κρίση σε προσωπικό επίπεδο, την βλέπει καθημερινά γύρω του σε ανθρώπους αλλά και σε φίλους του που δεν εργάζονται «Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να είσαι 45,48 ή 50 χρονών και να είναι αδύνατον να βρεις μια δουλειά. Τι θα κάνεις τα επόμενα χρόνια που σου απομένουν να ζήσεις; Αυτό είναι το δράμα της κοινωνίας μας σήμερα». Εκφράζει μάλιστα και την αγανάκτηση του για την ανισότητα που κυριαρχεί: «Παράλληλα, μαθαίνουμε ότι κάποιοι άνθρωποι κερδίζουν τεράστια ποσά. Είναι απαράδεκτο: οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλουσιότεροι».

Ποια είναι η άποψη του όμως για τους νέους κινηματογραφιστές; «Οι νεότεροι πρέπει να κερδίσουν το χώρο τους και εμείς δεν τους αφήνουμε. Εμείς, όταν ήμασταν νέοι σπρώχναμε έξω με τους αγκώνες μας τους πιο παλιούς για να μπούμε μέσα. Τώρα είναι η σειρά άλλων να μας βγάλουν έξω». Παραδέχεται μάλιστα, πως οι καλλιτέχνες και οι σκηνοθέτες διακρίνονται από εγωισμό αλλά «και ναρκισσισμό που κάνει τον εγωισμό διπλό».

Ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης, με ταινίες όπως το «Ζ», και το «Τσεκούρι», με την ταπεινότητα και τη μετριοφροσύνη που τον διακατέχει μίλησε και για το μέλλον του πολιτικού κινηματογράφου:«Η τέχνη άλλαξε προς το ανθρώπινο, άρα το πολιτικό. Όσ�� τα προβλήματα μεγαλώνουν, τόσο η τέχνη έχει ανάγκη να μιλήσει γι΄ αυτά τα προβλήματα».

Όσο για το αν θα έκαν�� ποτέ ριμέικ σε κάποια από τις τανίες του; «Ούτε που το σκέφτομαι. Καθεμία απ΄αυτές ανήκει σε συγκεκριμένη περίοδο και είναι φτιαγμένη με ευαισθησία. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ξαναβρώ το ίδιο πάθος και την ίδια όρεξη».