Σε εκφυλιστική ασθένεια αποδίδουν τον θάνατο της Μαρίας Κάλλας δυο Ιταλοί γιατροί ειδικοί στην ορθοφωνία. Όπως επισημαίνουν, η ασθένεια έπληξε τις φωνητικές χορδές της μεγάλης σοπράνο.

Οι Φράνκο Φούσι και Νίκο Παολίλο παρουσίασαν στο αποτέλεσμα των ερευνών τους στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Όπως λένε, η Κάλλας προσβλήθηκε από δερματομυοσίτιδα, μια ασθένεια που επηρεάζει τους μυς και τους ιστούς γενικά, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του λάρυγγα.

Η ασθένεια αντιμετωπίζεται με κορτιζόνη και ανοσοκατασταλτικά, τα οποία μπορούν τελικά να οδηγήσουν σε καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς, σύμφωνα με την επίσημη ιατρική γνωμάτευση, η Κάλλας πέθανε από καρδιακή ανακοπή.

Αυτά που υποστηρίζουν οι γιατροί καταρρίπτουν την θεωρία πως η σοπράνο αυτοκτόνησε λόγω της σταδιακής απώλειας της φωνής της και της απογοήτευσης από την σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση που το 1968 την παράτησε για να παντρευτεί την Ζακλίν Κένεντι.

Οι δύο γιατροί μελέτησαν ηχογραφήσεις της σοπράνο τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, ενώ ερεύνησαν και την δεκαετία του ’70 οπότε και η Κάλλας έχασε κιλά ξαφνικά και άρχισε να αλλοιώνεται η φωνή της.

Μάλιστα, στο μικροσκόπιο μπήκε και η εμφάνισή της στην όπερα Νόρμα, στις 2 Ιανουαρίου 1958 προς τιμήν του τότε προέδρου της Ιταλίας, Τζιοβάνι Γκρόνκι, οπότε και η Κάλλας έφυγε κρυφά από την πίσω πόρτα μετά το τέλος της πρώτης πράξης.

«Δεν ήταν ένα καπρίτσιο! Ήταν πραγματικά άρρωστη, είχε μια τραχειίτιδα, οι μύες χαλάρωναν. Ήταν η αρχή του τέλους», λένε οι ειδικοί.