Ο ηθοποιός του Θεάτρου Τέχνης, Περικλής Μουστάκης, με τον Αλέξανδρο Κούρο σ��ο πιάνο, θα παρουσιάζει σε μορφή μονολόγου την Αποκάλυψη του Ιωάννου, στο θέατρο «Άσκηση» έως και τις 11 Μαϊου.


Ο Περικλής Μουστάκης στην σκηνή φοράει ένα μαύρο κοστούμι και δίπλα του στέκεται διακριτικά ο Αλέξανδρος Κούρος, ένα νεαρό αγόρι που συνοδεύει με το πιάνο του μερικά από τα κείμενα της Αποκάλυψης. Ο πρωταγωνιστής ανακαλύπτει το κείμενο της Αποκάλυψης ανάμεσα σε περιοδικά του συρμού. Έτσι αρχίζει να ερμηνεύει και να ζωντανεύει στη σκηνή την Αποκάλυψη.


Μέσα από ένα λάπτοπ ακούγεται ηχογραφημένο του κείμενο του ηθοποιού, το οποίο απαγγέλει ταυτόχρονα και ο ίδιος. Μια συμβολική πράξη που δείχνει την αναγκαιότητα μιας σύγχ��ονης ανάγνωσης του κειμένου σε μια διαρκή συνομιλία με το κλασσικό παρελθόν.


Ο Μουστάκης, καλύπτει το πρόσωπό του με ένα λευκό μαντήλι, το οποίο μας θυμίζει από τη μια την τιάρα των δυτικών αρχιερέων και το πετραχήλι στο κεφάλι των εξομολογούμενων και από την άλλη το λευκό μαντήλι, πουκάμισο, ή πετσετάκι που βάζουμε στον νεκρό.


Ένα από τα δυνατά σημεία της παράστασης είναι όταν ο ηθοποιός κερνάει τους θεατές νερό, όπως κοινωνεί ο αρχιερέας, ενώ δίνει μικρά χαρτάκια με τυπωμένα αποσπάσματα της Αποκάλυψης στους θεατές, όπως ο παπάς προσφέρει το Αντίδωρο στο χέρι του πιστού.


Λίγο πριν το τέλος βαπτίζεται μέσα σε μια σκάφη (κολυμπήθρα), που βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής και με μια σκάλα στους ώμους, που θυμίζει τον σταυρό του μαρτυρίου στο δρόμο για τον Γολγοθά, ανεβαίνει αναζητώντας το λόγο της Αποκάλυψης στις τυπωμένες σελίδες που είναι αναρτημένες στον τοίχο. Το νεαρό αγόρι βάζει φωτιά σε αυτά τα χαρτάκια, θυμίζοντας την φωτιά που βάζουν συνομήλικοί του στους δρόμους και τα οδοφράγματα.


Η παράσταση κλείνει με τον νεαρό να διαλύει το πιάνο του, αφήνοντάς το με τα πλήκτρα γυμνά, να ακούγονται σε ένα μονοσήμαντο τόνο, όπως το πένθιμο εμβατήριο…