Η Χάρις Αλεξίου σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Ελευθε��οτυπία», μίλησε για την τιμή που της έκανε το ιταλικό ίδρυμα «Premio Galileo 2000» και την βράβευσε με το «χρυσό κρινάκι», για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι καλλιτέχνες ενώ δεν δίστασε να δηλώσει ότι «μπορεί να έφτασε η στιγμή να πέσουν τα μεγάλα είδωλα».


«Δημιουργείται περίεργη ψυχολογία, όταν βλέπεις το όνομά σου δίπλα στους Μπαρόζο, Γιουνκέρ και Ντελόρ, που τον έχουμε συνδυάσει με το περίφημο ¨πακέτο¨. Πήγα και εγώ πακέτο», δήλωσε η μεγάλη μας καλλιτέχνιδα αστειευόμενη, καθώς εκείνη την βραδιά βραβεύτηκαν και εκείνοι μαζί της.


Στην ερώτηση αν πιστεύει ότι τα μεγάλα έργα τέχνης γίνονται στα ζόρια, η Χάρις Αλεξίου απάντησε ότι, «δεν πιστεύω στα ζόρια. Πιστεύω στην έκρηξη μια ενέργειας που συμπαρασύρει κι άλλους».


«Ένας καλλιτέχνης μπορεί, πράγματι, να διαρκέσει και 40 χρόνια, όπως εγώ ο Γιώργος Νταλάρας και άλλοι της γενιάς μου. Από την άλλη αναρωτιέμαι γιατί υπάρχει τόση διάρκεια; Μπορεί να έφτασε η στιγμή να πέσουν τα μεγάλα είδωλα», είπε με δύναμη ψυχής η μεγάλη μας καλλιτέχνιδα.


Τέλος μιλάει για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι καλλιτέχνες σήμερα σε σχέση με τους καλλιτέχνες της εποχής της. «Η δική μου γενιά έζησε σε καλύτερες εποχές, επειδή υπήρχε όραμα ενός καλύτερου κόσμου» και συμπληρώνει «υπήρχε όμως και παραγωγή ιδεών, έμπνευση και το σημαντικό μουσικό κίνημα που έφεραν οι μεγάλοι μας συνθέτες. Σήμερα ακόμη κι αν κάποιος ξέρει μουσική και είναι πιο ψυλλιασμένος, είναι δύσκολο να μπει στην δισκογραφία».