Ένας εκκεντρικός κύριος, ένα ζευγάρι εγκλωβισμένο στη μοναξιά του, μια γυναίκα που αναζητά τον σκύλο της και ένας νεαρός που συναντά ένα κορίτσι με κόκκινα μποτάκια συναντιούνται στο Μετρό. Καθώς τα βαγόνια ανοίγουν και τα πρόσωπα τους διασταυρώνονται, βγαίνουν προς τα έξω οι δισταγμοί, οι φόβοι και οι επιθυμίες τους. Όλοι τους εκτός από προορισμό, ψάχνουν αγάπη, τρυφερότητα, γυρεύουν έναν άνθρωπο, έναν καλύτερο κόσμο. Πηγαίνουν "από σταθμό σε σταθμό" με τελικό προορισμό το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, όπου η ταλαντούχα Κυριακή Σπανού σκηνοθετεί το ομώνυμο έργο της συγγραφέως Δώρας Τσόγια που βασίζεται στο βιβλίο «20 Αστικά Μονόπρακτα».  Το έργο δίνει μια αισιόδοξη οπτική σε μια δύσβατη καθημερινότητα που περιλαμβάνει απρόσωπα βλέμματα που χάνονται στους υπόγειους σταθμούς των μέσων μεταφοράς στις μεγάλες πόλεις και αναζητούν τον όμοιό τους.

Από την παράσταση "από σταθμό σε σταθμό"

Σε μια στάση συναντήσαμε την σκηνοθέτιδα και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θεσσαλικού Θεάτρου, Κυριακή Σπανού. Δεν μείναμε στα βλέμματα… Μέχρι να έρθει ο συρμός, ανταλλάξαμε κάποιες κουβέντες με αφορμή το έργο που έχει κάνει αίσθηση.

1) Με τι συναισθήματα βγαίνει το κοινό από την παράσταση;

Χαράς και ανάτασης. Γίνεται κάπως ανοιχτότερο...

2) Η ζωή σας αυτή την περίοδο είναι "από σταθμό σε σταθμό" μεταξύ Αθήνας - Λάρισας;

Ακριβώς. Έτυχε το έργο "Από σταθμό σε σταθμό" να συμπέσει με αλλαγή δρομολογίου στη ζωή μου.

3) Αν μπορούσατε να ταξιδέψετε οπουδήποτε με το Μετρό, ποια θα ήταν η ιδανική διαδρομή για εσάς;

Στο Μετρό του Τόκυο

4) Σε υπόγειους κόσμους περίπου 10 χρόνια τώρα και η Ελλάδα, σε ένα τούνελ, όπως συνηθίζουμε να λέμε .... Βλέπετε φως;

Το φως πρέπει να το βλέπεις για να ανατείλει… κι η άνοιξη θέλει πίστη. Οι άνθρωποι δεν ζούμε μόνο ανέφελες εποχές.

5) Η κρίση έκανε τους ανθρώπους πιο εσωστρεφείς ή το αντίθετο;

Τους έβγαλε τον κακό εαυτό τους, το κακομαθημένο παιδί που όλα του οφείλονται και το φασιστάκι, επίσης. Αλλά έκανε τις εξαιρέσεις της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης των συμπολιτών μας να λάμψουν σε ένα άλλο φως.

Κυριακή Σπανού

6) Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες και για... ηθοποιούς (ανεργία, κακοί μισθοί, εκμετάλλευση) Ως δασκάλα, τι θα συμβουλεύατε στους νέους που κάνουν όνειρα στο σανίδι;

Σαν δασκάλα θα τους συμβούλευα να ακολουθούν τo όνειρό τους, αλλά να γίνουν πολυμήχανοι στον τρόπο που θα οργανώνουν τις παραγωγές τους για να μπορούν να επιβιώνουν.

7)Εσείς πως ασχοληθήκατε με τη σκηνοθεσία και το θέατρο; Ήταν παιδικό όνειρο;

Παιδικό όνειρο δεν ήταν, παρόλο που θυμάμαι την πρώτη παράσταση που είδα στη ζωή μου στη Σάμο, που ζούσαμε τότε.  Έναν «Όλιβερ Τουίστ» και εκστασιασμένη ανακαλώ τα κόλπα που μάθαινε ο Όλιβερ Τουίστ για να κλέβει. Έτσι αισθάνομαι το θέατρο: Μαθαίνεις κόλπα για να «κλέβεις» αισθήματα από τους περαστικούς. Στο θέατρο με έφερε πραγματικά ένας δύσκολος έρωτας που με άφησε στο κενό και τίποτα δεν μπόρεσε να με τραβήξει πίσω παρά μόνο το θέατρο. Με έσωσε τότε...

8) Έχετε οικογένεια; Παιδιά;

Έχω μια κόρη 14 χρονών

9)Τι θα αλλάξετε στο Θεσσαλικό Θέατρο, από τη νέα σας θέση; Ποια τα συναισθήματα και τα σχέδια σας;

Νιώθω χαρά και ανυπομονησία να συναντηθώ με ωραίους καλλιτέχνες μπροστά στο κοινό της Λάρισας. Σε λίγες μέρες θα ανέβουν στη Λάρισα δύο σημαντικές παραστάσεις νέων ομάδων: "Ο Ζητιάνος" (Αντρέα Καρκαβίτσα) της ΑΝΙΜΑ σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη και "Η Μαζώχτρα" (Αργύρης Εφταλιώτης) σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου. Ακολουθεί η πρεμιέρα της παραγωγής του Θεσσαλικού Θεάτρου «ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟ» του Φρεντερίκ Σοντάγκ, για τις σύγχρονες μορφές παρακολούθησης σε σκηνοθεσία Θανάση Χαλκιά.

Από την παράσταση "από σταθμό σε σταθμό"

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Από σταθμό σε σταθμό»

Πού:  Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» Πειραιώς 206,Ταύρος- Τηλ : 2103418550

Παραστάσεις : Παρ., Σάβ. 9.30 μ.μ., Κυρ. 7 μ.μ. Μέχρι : 25 Φεβρουαρίου

Ερμηνεύουν: Στ. Τζελέπης, Δ. Μαμιός, Αμ. Νίνου. Σκην.-κοστ.: Ολ. Σιδερίδου. Μουσ.: Violet Louise.

Της Άννας Σταματιάδου (astamatiadou@star.gr)

Facebook/Instagram: Anna Stamatiadou

Tags: