Ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους έκφρασης, είναι η συγγραφή! Μπορεί να απελευθερώσει τη δημιουργικότητα, ακόμα και να σε εμπνεύσει να κυνηγήσεις τα κρυφά σου όνειρα και τις επιθυμίες.

Αυτόν ακριβώς τον δρόμο ακολούθησε η Μαριλένα Ραπανάκη. Πριν από λίγες ημέρες η συγγραφέας παρουσίασε το νέο της βιβλίο με τίτλο: «Ν' αγαπάς όπως δεν μπορούν οι άλλοι», στον Ιανό.

Η Μαριλένα υποδέχτηκε τo star.gr, με ένα πλατύ χαμόγελο και μίλησε μεταξύ άλλων για την αγάπη ως αυτοθυσία, το θέμα που είναι βασισμένο το βιβλίο, ενώ έσπευσε να υπενθυμίσει ότι η αγάπη είναι το νόημα της ζωής! Παράλληλα, δήλωσε: «Ήθελα να καταγράψω την δική μου αντίληψη για το τι σημαίνει αληθινή, ανιδιοτελής αγάπη. Μέσα από δύσκολα γεγονότα η αγάπη δοκιμάζεται και καλείται να αποδείξει ποια είναι η ουσία της».
mar01.jpg
(Δήμητρα Μπιλάλη-Μαριλένα Ραπανάκη-Πέγκυ Τρικαλιώτη- Κώστια Κοντολέων)



Το ταξίδι της στον μαγικό κόσμο της συγγραφικής τέχνης ξεκίνησε όταν ήταν στην εφηβεία και αισθανόταν μια απέραντη εσωτερική μονα��ιά. «Θυμάμαι ήταν Χριστούγεννα, ήμουν στην εφηβεία και αισθανόμουν απέραντη εσωτερική μοναξιά. Ήμουν ξαπλωμένη κάτω από το έλατο που είχαμε επιμεληθεί οικογενειακώς και χάζευα με σβηστό το φως του σαλονιού τα πολύχρωμα λαμπάκια του. Τότε άρχισαν να ξεπηδούν λέξεις και στιχάκια με ομοιοκαταληξία από το μυαλό μου και βιαστικά πήγα στο δωμάτιο μου κι άρχιζα να τα καταγράφω. Ήταν σαν έκρηξη συναισθημάτων αυτό που ένιωθα καθώς έγραφα. Σαν να ανακάλυψα αυτό που με έτρωγε και δεν με άφηνε να χαρώ», είπε η ίδια.

Η αγάπη είναι κινητήριος δύναμη και έτσι λειτούργησε και στην περίπτωσή της, αφού την πρώτη της νουβέλα «Ελπίδα Χαμογέλα» την έγραψε μετά από παρότρυνση του συντρόφου της. «Είχα είδη κάποιες διακρίσεις από λογοτεχνικά περιοδικά και α��ό την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών για τα ποιήματα μου αλλά δεν πίστευα ότι μπορώ να ασχοληθώ με την πεζογραφία. Ξεκίνησα δειλά αλλά τελικά βγήκε αβίαστα αυτή η νουβέλα».

Βέβαια, ξεχωριστή θέση στην καρδιά της έχει το πρώτο της ποίημα με τίτλο: «Χάρτινο Όνειρο» και εξήγησε τον λόγο: «Ήταν αυτό που μου καρφώθηκε στο μυαλό εκεί κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που σου είπα παραπάνω. Εκδόθηκε ως μέρος ανθολογίου και καθόρισε το ταξίδι μου στην λογοτεχνία και κατ’ επέκταση τη ζωή μου».

Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει ότι θέλει να ακολουθήσει κάποιο επάγγελμα συνήθως έχει σαν πρότυπο κάποιον άλλον. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην συγγραφέα ή μήπως όχι; Τι απαντά εκείνη;

110116164239_9869.png

«Θαυμάζω πολλούς, θα μπορούσα να γεμίσω μια σελίδα με ονόματα. Όμως νομίζω δεν έχει νόημα. Για παράδειγμα λατρεύω τον Καζαντζάκη για το ελεύθερο πνεύμα του. Όμως δεν είχα ποτέ πρότυπα και ούτε μου αρέσει η λογική του θέλω να μοιάσω σε κάποιον. Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και πιστεύω πως πρέπει να διατηρήσει αυτή τη μοναδικότητά του. Ο μόνος τρόπος να το επιτύχει αυτό είναι να πλησιάσει όσο περισσότερο μπορεί στην αυτογνωσία του», ανέφερε τονίζοντας παράλληλα πως «υπάρχουν βιβλία πραγματικά αριστουργήματα, τα αγαπώ, υποκλίνομαι στο ταλέντο των δημιουργών τους όμως γράφτηκαν από αυτούς γιατί έτσι έπρεπε να γίνει».

Η Μαριλένα θυμάται με νοσταλγία την ημέρα που είδε το πρώτο της βιβλίο στα ράφια του βιβλιοπωλείου. «Ένιωθα αμηχανία, χαρά και ντροπή. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά», ενώ με αίσθηση χιούμορ εξομολογείται πως οι ιστορίες των βιβλίων της την...διαλέγουν. Είναι μια μεταφυσική διαδικασία που δε χωράει ανάλυση.

Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα, αυθόρμητο, πηγαίο και βέβαια το νόημα της ζωής, όπως σημειώνει η ίδια: «Ερχόμαστε στον κόσμο για να προσπαθήσουμε να την νιώσουμε. Όταν πατήσουμε το «εγώ» μας θα βρούμε την πολυπόθητη ευτυχία μέσα στα μάτια αυτών που αγαπάμε. Να γίνουμε κομπάρσοι και να κάνουμε τους αγαπημένους μας πρωταγωνιστές. Είναι διαχρονική αξία η αγάπη. Υπήρχε και υπάρχει. Χιλιοειπωμένη και χιλιοτραγουδισμένη. Για πολλούς δεδομένη κι όμως δεν είναι. Κρύβει μεγάλη δυσκολία η απόσταση που πρέπει να διανύσεις για να καταλάβεις την σπανιότητά της και την σημαντικότητά της».
mar03.jpg

Ένα από τα θέματα συζήτησης που κυριαρχούν στις παρέες είναι πόσο δύσκολες έχουν γίνει σήμερα οι σχέσεις. Αυτό η άποψη την βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και μάλιστα εξη��εί γιατί κατά τη γνώμη της συμβαίνει αυτό. «Ο εγωισμός κυριαρχεί και οι ισορροπίες χάνονται. Γυρνάμε πάλι στο θέμα της αυτογνωσίας. Πρέπει να ξέρεις άριστα τον εαυτό σου για να αντέχεις να τον μοιράζεσαι με κάποιον άλλον».

Όσο για το τι συμβουλή θα έδινε σε όποιον σκέφτεται να ασχοληθεί με την συγγραφή λέει: «Δεν είμαι ικανή για καμία συμβουλή, αν ζητούσε φιλικά τη γνώμη μου θα του έλεγα να κυνηγήσει το όνειρό του. Έχει την ανάγκη να γράψει, να το κάνει χωρίς δισταγμό».

Συνέντευξη: Μίτση Σκέντζου