Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 84 ετών άφησε στο νοσοκομείο της Ρώμης, ο Ιταλός σκηνοθέτης Έττορε Σκόλα.

Ήταν περισσότερο γνωστός για ταινίες όπως «Ο Φανφαρόνος», του 1962, το «We All Loved Each Other So Much» του 1974, το «Μια Ξεχωριστή Μέρα» του 1977, το «Η Οικογένεια» του 1987 και «Το Δείπνο» του 1988.

Το 1976 ο Σκόλα είχε κερδίσει τον Χρυσό Φοίνικα για την καλύτερη σκηνοθεσία στο φεστιβάλ των Καννών με το έργο "Brutti, sporchi e cattivi" (Βίαιοι, βρώμικοι, κακοί), το σενάριο του οποίου παρουσίαζε την ανθρώπινη και υλική μιζέρια σε παραγκούπολη της Ρώμης, στην αρχή της δεκαετίας του εβδομήντα.

Σε μήνυμά συλλυπητηρίων προς την οικογένεια του σκηνοθέτη, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματτέο Ρέντσι τονίζει ότι "ή��αν ένας δημιουργός ο οποίος ήξερε να "διαβάζει" με απίστευτο τρόπο την ιταλική πραγματικότητα, την κοινωνία της και τις αλλαγές της, με αίσθηση της κάθε εποχής".

Ο Έττορε Σκόλα είχε αρχίσει να συνεργάζεται στη συγγραφή σεναρίων τη δεκαετία του πενήντα. Η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια έγινε το 1964, με το έργο "Se permette parliamo di donne" (Αν μας επιτρέπετε μιλάμε για γυναίκες).

Όλοι οι κριτικοί κινηματογράφου εντοπίζουν στη δεκαετία του εβδομήντα την «χρυσή περίοδο» του Σκόλα, κατά την οποία συνεργάσθηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ιταλικού κινηματογράφου.

Αριστερός διανοούμενος, είχε συμμετάσχει στην «σκιώδη κυβέρνηση» του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος το 1989, με τομέα αρμοδιότητας, φυσικά, την πολιτιστική κληρονομιά.