​«Μια αστραπή η ζωή μας... μα προλαβαίνουμε» είχε πει ο σπουδαίος Νίκος Καζαντζάκης, κι αν κρίνουμε από το ανεκτίμητο έργο που άφησε πίσω του είχε δίκιο.

Σαν σήμερα, πριν από 58 χρόνια (26 Οκτωβρίου 1957), ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας έκλεισε τα μάτια του για πάντα, μένοντας ζωντανός μέσα από το λογοτεχνικό του έργο. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συγγραφείς των νεότερων χρόνων. Υπήρξε επίσης φιλόσοφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας. Ο ίδιος θεωρούσε δασκάλους του τον Όμηρο, τον Δάντη και τον Μπεργκσόν.

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 18 Φεβρουαρίου του 1883, εποχή κατά την οποία το νησί αποτελούσε ακόμα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

75156-kazantzakis1.jpg
Στο Ηράκλειο λαμβάνει την στοιχειώδη μόρφωση κι έπειτα το 1897 εγγράφεται στη Γαλλική Εμπορική Σχολή του Τίμιου Σταυρού στη Νάξο, όπου διδάσκεται τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα και έρχεται σε μία πρώτη επαφή με το δυτικό πολιτισμό. Το 1899 επιστρέφει στο Ηράκλειο και ολοκληρώνει τις γυμνασιακές σπουδές του.

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1902 πηγαίνει στην Αθήνα για πανεπιστημιακές σπουδές. Φοιτά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1906 παίρνει το δίπλωμα του διδάκτορα της Νομικής με άριστα.

Στο πτυχίο του Νίκου Καζαντζάκη φαίνεται και η υπογραφή του Κωστή Παλαμά, ο οποίος ήταν γραμματέας στο πανεπιστήμιο, θέση μία και μοναδική τότε.

αρχείο λήψης.jpg
Το 1906 πρωτοεμφανίζεται στα ελληνικά γράμματα με το μυθιστόρημα "Όφις και Κρίνο" (με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβαμή), για να ακολουθήσουν την ίδια χρονιά το δοκίμιο "Η Αρρώστια του Αιώνος" και έπειτα το θεατρικό έργο "Ξημερώνει".

Το 1919 διορίστηκε από τον Βενιζέλο Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου περιθάλψεως, υπεύθυνος για τους πρόσφυγες από τον Καύκασο.

Έχει προταθεί δύο φορές γι�� το βραβείο Νόμπελ ενώ στον τάφο του χαράχθηκε, όπως το θέλησε ο ίδιος, η επιγραφή: «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος».

kazantzakis_words.jpg
ΔΕΙΤΕ κάποιες από τις πιο γνωστές φράσεις του:

• Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.

• Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα

• Ε, κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις - το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα 'ναι πολύ αργά.

• Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

• Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα.