Το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας κέρδισε η Λευκορωσίδα Σβετλάνα Αλεξίεβιτς.

Η Σουηδική Ακαδημία σε ανακοίνωση που εξέδωσε ανέφερε πως η δημοσιογράφος και συγγραφέας τιμάται για «το πολυφωνικό της έργο, μαρτυρία για τα δεινά και το θάρρος στην εποχή μας».

Τα βιβλία της κυκλοφορούν μεταφρασμένα σε δεκάδες χώρες, όχι όμως και στην πατρίδα της, όπου η ίδια είναι στιγματισμένη ως αντικαθεστωτική. Έχει τιμηθεί με πλήθος διεθνών διακρίσεων, μεταξύ των οποίων το βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων Σουηδίας.

Υποψήφιοι ήταν επίσης ο Αμερικανός Φίλιπ Ρόθ, ο Γιαπωνέζος Χαρούκι Μουρακάμι, ο Νορβηγός Γιον Φόσε, η Αμερικανίδα Τζόϋς Οουτς, ο Αυστριακός Πέτερ Χάντκε, ο Ισραηλινός Άμος Οζ και ο Τζον Μπάνβιλ.

Η 67χρονη συγγραφέας, που γεννήθηκε στην Ουκρανία και μεγάλωσε στη Λευκορωσία, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, ενώ έγραψε διηγήματα, θεατρικά έργα, σενάρια για ντοκιμαντέρ.

Το κύριο έργο της είναι τα βιβλία με μαρτυρίες, ενώ ξεχωρίζει αυτό για το «Τσερνόμπιλ - Ένα χρονικό του μέλλοντος» (1996), που περιλαμβάνει μαρτυρίες για το πυρηνικό ατύχημα του 1986. Τις οποί��ς συνέλεξε η συγγραφάς περιπλανώμενη επί δύο χρόνια στην Απαγορευμένη Ζώνη, με κίνδυνο της υγείας της και της ζωής της.

Το πρώτο της βιβλίο «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας» (1985), περιέχει μαρτυρίες γυναικών που πολέμησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τελευταίοι Μάρτυρες», στο οποίο ενήλικοι ανακαλούν τις παιδικές τους αναμνήσεις από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1989 η Αλεξίεβιτς αποκάλυψε στο «Οι Μολυβένιοι Στρατιώτες» τη σκληρή αλήθεια για τον δεκαετή «άγνωστο» πόλεμο των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν.

Η έκδοση, απαγορευμένη επί πολλά χρόνια, προκάλεσε οξύτατες αντιδράσεις τόσο από στρατιωτικούς κύκλους όσο και από εκπροσώπους του παλαιού καθεστώτος, οι οποίες μάλιστα κατέληξαν σε δικαστική δίωξη της συγγραφέα.

Το 1993 εξέδωσε το βιβλίο «Γοητευμένοι από τον θάνατο», με θέμα τις αυτοκτονίες που σημειώθηκαν στην πρώην ΕΣΣΔ μετά την πτώση του κομμουνισμού.