«Φωτιές» άναψε η χθεσινή συνέντευξη Τύπου του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ, Γιάννη Αναστασάκη στο Βασιλικό Θέατρο.

Δεν δίστασε να μιλήσει με αριθμούς και να ασκήσει κριτική σχετικά με το ύψος των αμοιβών που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια σε συντελεστές παραστάσεων της κρατικής σκηνή της Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Αναστασάκης απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με τον προκάτοχό του Γιάννη Βούρο είπε χαρακτηριστικά: «πιθανότατα, για να σωρευθεί τέτοιο χρέος στο ΚΘΒΕ, οι ευθύνες δεν είναι μόνο του Γιάννη Βούρου, αλλά και των προκατόχων του. Οργίστηκα, όμως, όταν διαπίστωσα πως ο κ. Βούρος φρόντισε, παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα του θεάτρου, να τιμολογήσει τις δικές του συνεργασίες με το θέατρο κατά τη διάρκεια της θητείας του με το …ακριβότερο αντίτιμο. Οι τέσσερις σκηνοθεσίες (και δυο δραματουργικές επεξεργασίες παράλληλα) παραστάσεων, που ανέλαβε ο κ. Βούρος κατά τη διάρκεια της θητείας του, «άγγιξαν» τα …85.000 ευρώ, από τα οποία τού έχουν αποδοθεί τα 68.500. Όλα αυτά, πλην του μισθού του, που είναι 2.100 ευρώ, καθαρά, ανά μήνα».

Ο πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Γιάννης Βούρος απάντησε σε όλα εκείνα που ακούστηκαν στη συνέντευξη Τύπου μέσω μιας επιστολής, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Το σκουλήκι του αριστερό- φασιστό- λαϊκισμού μπόρεσε και πέρασε απαρατήρητο τις πρώτες ημέρες της άφιξης στην καινούργια γειτονιά του. Αλλά η φύσις ισχυροτέρα. Στον πρώτο περίπατο που επιχείρησε προδόθηκε από τις εκκρίσεις και τα σάλια του. Πιστός κουκουλοφόρος, εντολοδόχος και, αποδεδειγμένα πια, υπό διατεταγμένη υπηρεσία, μηρυκάζετε θέσεις του φυσικού σας προϊστάμενου, πανθομολογούμενα αποτυχημένου τέως Υπουργού Πολιτισμού, που δεν πείθουν πια κανέναν.

Ομολογώ πως εξεπλάγην όταν πληροφορήθηκα πως η πολυαναμενόμενη δική σας Συνέντευξη Τύπου επικεντρώθηκε στο οικονομικό, επώδυνο, τραγικά αιμορραγικό τραύμα που προκάλεσαν οι τέσσερεις σκηνοθεσίες που ο νόμος έτσι κι αλλιώς μου επέτρεπε να αναλάβω. Σημειώνω εδώ ότι, φέτος, μέσα στο 2015, δεν είχα προγραμματίσει και δεν ανακοίνωσα μαζί με το ρεπερτόριο καμία δική μου σκηνοθετική παρουσία, όπως θα μπορούσα να έχω κάνει. Επίσης σημειώνω ότι, μέσω του αφιλοκερδούς συμβολαίου που υπέγραψα ως ηθοποιός, προκειμένου να βοηθήσω ποικιλοτρόπως την παράσταση του «Γλάρου», θα μπορούσα να στρογγυλοκαθίσω επάνω στον προστατευτικό νόμο περί συνταξιοδότησης και για τα επόμενα δυο χρόνια να μισθοδοτούμαι από το Κρατικό Θέατρο. Δεν το έκανα. Έλυσα το συμβόλαιο μου και αποχώρησα.

Ως προς τις αμοιβές των σκηνοθεσιών που ανέλαβα, λυπάμαι που είμαι αναγκασμένος να μπω σε αυτήν την διελκυστίνδα αριθμών, αλλά είμαι υποχρεωμένος να αποκρούσω τη χυδαία λάσπη που ανερυθρίαστα πέταξε επάνω μου η αποκαλυφθείσα πλέον χαμαιλεόντια φύση σας. Το καθαρό ποσό που μέχρι στιγμής έχω εισπράξει είναι αποτυπωμένο πεντακάθαρα στις φορολογικές μου δηλώσεις όπως και στο πόθεν έσχες μου. Οι αμοιβές αυτές, ιδίου ύψους όπως και άλλων σκηνοθετών και συντελεστών που συνεργάστηκαν με το ΚΘΒΕ, φέτος, με πρωτοβουλία δική μου, έχουν περικοπεί σε σχέση με πέρσι κατά περίπου 25-30%. Θα πρέπει επιπρόσθετα να αναφέρω πως τα τελευταία χρήματα που πήρα βάσει επίσημου υπογεγραμμένου τιμολογίου είναι στις 2/2/2015. Δεν απαίτησα όλο αυτό το διάστημα οφειλές από σκηνοθετική αμοιβή εφόσον το θέατρο ρημάζεται οικονομικά και ακολούθησα τον δρόμο του απλήρωτου προσωπικού. Στο μικρό καλλιτεχνικό χωριό που ζούμε είναι γνωστό τι βίο διάγει ο καθένας μας και δη, κάποιος που ζει μακριά από την εστία του προσπαθώντας απλήρωτος επί σειρά μηνών να συντηρήσει δυο σπίτια.

Η καραμέλα του Alexander έλιωσε πια αλλά εμμονικά, καθώς δεν υπάρχει κάτι άλλο περισσότερο γευστικό που να ικανοποιεί τον λαϊκισμό σας και την λαίμαργη διάθεση ανθρωποφαγίας, επανέρχεται χάριν εντυπωσιασμού και μόνον. Αλλά τα νούμερα στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ ως προς αυτήν την περίπτωση φαίνεται πως είναι ή ξεθωριασμένα και δεν διακρίνονται, ή η όραση σας αποδεικνύεται επιλεκτική. Επιγραμματικά λοιπόν, η παραγωγή στοίχισε 60.311,48 ευρώ (37.700 ευρώ για τη Θεσσαλονίκη και 24.764 ευρώ για την Αθήνα) και τα έσοδα ήταν 72.500 ευρώ. Εάν οι διαμαρτυρίες σας επικεντρώνονται στα επιπλέον 15 συμβόλαια καλλιτεχνών που πλαισίωσαν τις πρόβες της Όπερας και τις παραστάσεις, προφανώς έρχονται σε απόλυτη σύγκρουση και δεν συνάδουν με την γραμμή της «πρώτης φοράς αριστερά» κυβέρνησης που προσπάθησε να μειώσει την ανεργία με επαναπροσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, καθαριστριών, προσωπικού σε υπηρεσίες κοινής ωφέλειας ή π.χ. με το –σωστό- άνοιγμα της ΕΡΤ και τη –δικαιολογημένη- στελέχωση της με εκατοντάδες νέα ή παλαιά στελέχη».

Και κλείνει την εν λόγω επιστολή ως εξής: «Κύριε Διευθυντά, γνωστός ο ρόλος του εργατοπατέρα που προσπαθείτε να παίξετε νωρίς νωρίς, προκειμένου να στρέψετε την προσοχή των εργαζομένων σε μια πιθανή -απευκταία για μένα- αποτυχία σας, προς το μέρος της κακής διαχείρισης του προηγούμενου. Ρόλος που αποποιήθηκα εγώ, παρόλο που είχα τις ευκαιρίες όταν παράτυπα μοίραζα στο προσωπικό τις εισπράξεις του πενιχρού ταμείου μας, όταν υπέγραφα μαζί τους κείμενα διαμαρτυρίας, όταν συμμετείχα στην κατάληψη της ΕΜΣ, όταν το γραφείο μου μεταμορφωνόταν σε γραφείο παρηγοριάς και ψυχανάλυσης, όταν μόνος πρώτος από όλους τους φορείς της χώρας υπέγραφα κόντρα στις επιταγές των καιρών τη συλλογική τους σύμβαση, όταν...όταν...όταν. Ρόλος που αποποιήθηκα γιατί στήριξα τη σχέση μου στην αλήθεια και όχι στο «θέατρο». Κι επειδή δεν πάνε όλοι οι ρόλοι σε όλους είναι προτιμότερο να ακουμπήσετε πάνω στην αλήθεια και να παραμερίσετε άμεσα την ανάγκη που νιώθετε προκειμένου να περιφρουρήσετε τη θέση σας.

Με λίγα λόγια, προτιμήστε να αποτύχετε πρωτότυπα παρά να αποτύχετε μιμούμενος κάποιον άλλον.
Γιάννης Βούρος»