Το ταξίδι του Ρος Ντέιλι στις μουσικές του κόσμου είναι ταυτόχρονα μια πορεία ζωής. Γι’ αυτό το ξεχωριστό ταξίδι και όχι μόνο μίλησε αποκλειστικά στο star.gr.

Γεννήθηκε στην Αγγλία από Ιρλανδούς γονείς, ταξίδεψε μαζί τους σε πολλές χώρες και πολύ γρήγορα συνειδητοποίησε την αγάπη του για τη μουσική.

Σε μία από τις στάσεις του, τη δεκαετία του ’70 βρέθηκε στην Κρήτη, το νησί που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Έπειτα από μια εξάμηνη περιήγηση από χωριό σε χωριό, και αφού έρχεται σε επαφή με λαϊκούς μουσικούς αποφασίζει να ρίξει «άγκυρα» στη Μεγαλόνησο!
ros0.jpg

«Του κάθε ταξιδιώτη κάπου σταματάει το "εξωτερικό" του ταξίδι, αλλά συνεχίζεται το "εσωτερικό". Οι πραγματικοί λόγοι που αυτό γίνεται σε ένα συγκεκριμένο τόπο και όχι σε κάποιο άλλο είναι τόσο πολλοί που χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή να τους συνειδητοποιήσει κανείς», εξηγεί.

Δεξιοτέχνης πολλών μουσικών οργάνων ο ίδιος, έχει συμπράξει επανειλημμένως με μεγάλους μουσικούς από όλο τον κόσμο δουλεύοντας μέσα στη μουσική πειθαρχεία των ανατολικών παραδόσεων.

Η κρητική λύρα είναι αυτή που τον «μάγεψε» και αποφάσισε να την μελετήσει, αφού γι’ αυτόν είναι ένα όργανο που τον προκάλεσε να το αντιμετωπίσει ελεύθερα.

Η αγάπη του για τη μουσική είναι τόσο μεγάλη που κάποια στιγμή θέλησε να δημιουργήσει το εργαστήρι «Λαβύρινθος».

«Το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» δεν έχει να κάνει μόνο με την κρητική μουσική. Είναι ένα πολυπολιτισμικό εγχείρημα, στο οποίο φιλοξενούνται και διδάσκονται μουσικές παραδόσεις από πολλά μέρη του κόσμου», λέει και συμπληρώνει: «Σχετικά με την Κρητική μουσική θεωρώ ότι αντιμετωπίζει τις ίδιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σχεδόν όλες οι τοπικές μουσικές παραδόσεις στον όλο και περισσότερο υπερτοπικό κόσμο στον οποίο ζούμε. Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες, νέοι και πιο παλιοί που έχουν προσφέρει και προσφέρουν σήμερα πολύ σημαντικά πράγματα, υπάρχουν επίσης κάποιοι που έχουν κατεβάσει την κρητική μουσική σε πολύ χαμηλά επίπεδα αισθητικά χωρίς καν να το καταλαβαίνουν και μάλλον χωρίς να τους νοιάζει και πολύ. Θέλω να πιστεύω ότι ο χρόνος κάνει σοφές επιλογές».

Συνήθως, οι μουσικοί δυσκολεύονται να ορίσουν τη μουσική και εξαίρεση δεν αποτελεί ούτε ο Ρος Ντέιλι. Ωστόσο, κατάφερε να δώσει μια δι��ή του…ποιητική απάντηση λέγοντας: «Η μουσική είναι ένα στοιχείο της ίδιας της φύσης που έχει τεράστιες δυνάμεις και που μπορεί να κάνει λίγο πολύ ότι της ζητήσουμε. Για κάποιον άνθρωπο η μουσική είναι απλώς κάτι που συνοδεύει την διασκέδαση του. Αυτό μόνο ζητάει από τη μουσική και αυτό του δίνει. Για κάποιον άλλον η μουσική είναι αυτό που θα τον πάει πέρα από τα όρια του ίδιου του εαυτού του. Μπορεί και αυτό να κάνει η μουσική αρκεί να της το ζητήσει. Για μένα η μουσική είναι η "γλώσσα" της συνομιλίας μου με ότι αντιλαμβάνομαι ως ιερό».

Μιλώντας λοιπόν για «ιερά» πράγματα, δεν θα μπορούσε να μην γίνει και μια αναφορά στην αγάπη και τον έρωτα. Ο δεξιοτέχνης της λύρας δεν θέλει να βάλει καμία… “ταμπέλα’’ τονίζοντας πως: «Εάν προσ��αθούσα αυτά να τα περιγράψω με λόγια, θα ήταν σαν να προσπαθούσα να επισκευάσω ένα ελβετικό ρολόι με μια βαριοπούλα...»
rossssssss.jpg

Ο Ρος Ντέιλι είναι ένας άνθρωπος που δεν μασά τα λόγια του και αυτό έκανε και όταν τον ρώτησα για το αν είναι αισιόδοξος σε ότι αφορά το μέλλον της Ελλάδας.
«Δυστυχώς όχι… Δυστυχώς ως κοινωνία είμαστε πολύ μαλθακοί και κακομαθημένοι για να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Προκλήσεις που πιστεύω ότι η πλειοψηφία του κόσμου δεν έχει αντιληφθεί ποιες πραγματικά είναι».

Την Παρασκευή (049) μαζί με άλλους Κρήτες καλλιτέχνες κατάφερε να μας προσφ��ρει μοναδικές μελωδικές στιγμές, καθώς συμμετείχε στην συναυλία «Η Κρήτη τραγουδά».

«Πιστεύω ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να παρουσιαστεί η καλή και αληθινή πλευρά της κρητικής μουσικής σήμερα χωρίς φολκλορικές γραφικότητες και χωρίς τις κακόγουστες εμπορικές παρεμβάσεις που όλο και περισσότερο κυριαρχούν σήμερα. Την καλλιτεχνική επιμέλεια της εκδήλωσης είχε ο Γιώργος Ν. Ξυλούρης, ο οποίος θεωρώ ότι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για μια τέτοια παραγωγή».

Εύκολα κάποιος μπορεί να χαρακτηρίσει τον Ρος «χορτασμένο» άνθρωπο αν λάβει υπόψιν του την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση αν υπάρχει κάποιο όνειρο που δεν έχει πραγματοποιηθεί.

«Όταν έχεις χορτάσει από πραγματοποιημένα όνειρα γίνεσαι ένας απλώς υπηρέτης που λειτουργεί με βάση τη φύση του και τις ανάγκες που αντιλαμβάνεται. Ένας τέτοιος ρόλος φτάνει και περισσεύει για μένα».

Συνέντευξη: Μίτση Σκέντζου