Ο Θύμιος Πανουργιάς από τους σημαντικότερους γλύπτες της μεταπολεμικής Ελλάδας, «έφυγε» για την γειτονιά των Αγγέλων.

Ο 84χρονος δημιουργός γεννήθηκε στο Αγρίνιο, το 1931 και σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γιάννη Παππά (1951-1956) και με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών συνέχισε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1960-1963) κοντά στον Λουί Λεγκ.


Υπήρξε καθηγητής γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο 1972-1998, ενώ δίδαξε και ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1986-1987). Ήταν ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (1973) και του Συλλόγου Γλυπτών (1978), του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος.

Η πρώτη του ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε στο Βρετανικό Συμβούλιο το 1969, την οποία ακολούθησαν ατομικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και συμμετοχές σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας το 1965, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο, του Σάο Πάουλο το 1969 και της Βενετίας το 1972.

Με υλικά την πέτρα, το μάρμαρο και το μέταλλο και επίκεντρο την ανθρώπινη μορφή, ο Θύμιος Πανουργιάς κατάφερε να συνδυάζει στο έργο του στοιχεία της λαϊκής παράδοσης με χαρακτηριστικά από την αρχαϊκή τέχνη αλλά και τις σύγχρονες τάσεις.

Μόλις πληροφορήθηκε την είδηση της απώλειας του Θύμιου Πανουργιά ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης δήλωσε: «Ο Θύμιος Πανουργιάς ήταν ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες της μεταπολεμικής Ελλάδας που αφιέρωσε τη ζωή του στη δημιουργία γλυπτικών έργων, δουλεύοντας κυρίως την πέτρα, το μάρμαρο και το μέταλλο και έχοντας πλήρη γνώση των δυνατοτήτων της ύλης. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του».