​Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι ένας από τους πιο πολυβραβευμένους συνθέτες της χώρας μας. Η μουσική του και τα τραγούδια του είναι πάντα ιδιαίτερα.

Λίγο πριν το πολυαναμενόμενο μουσικό έργο «Σατυρικόν» ανέβει στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (23 και 24 Οκτωβρίου), ο κορυφαίος συνθέτης παραχώρησε συνέντευξη στο star.gr και μίλησε για τον Μάνο Χατζιδάκι, για την αγάπη του για την μουσική από τότε που ήταν παιδί, για τα μελλοντικά του σχέδια, ενώ μας αποκάλυψε σε ποια συνεργασία θα ήθελε να είχε πει «ναι», αλλά δεν το έκανε.

Κύριε Παπαδημητρίου, έως τα επτά σας χρόνια ζήσατε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Τι ρόλο έπαιξε το στενό σας περιβάλλον στην ενασχόλησή σας με την μουσική και σε ποια ηλικία καταλάβατε ότι η ιδιότητα του μουσικού θα σας συντρόφευε σε όλη σας τη ζωή;

Το μαγικό αραβικό φόντο, η νοσταλγία της άγνωστης πατρίδας και η κλασσική μουσική, μόνιμο soundtrack του σπιτιού μας αποτελούν το μουσικό υπόβαθρο ακόμα. Η μουσική ήταν μια ήδη γνωστή γλώσσα πριν μάθω καν να γράφω και ίσως να μιλάω. Μια επικοινωνία με έναν ιδανικό κόσμο που αναγνωρίζεις αμέσως ως δικό σου.

Ο Μάνος Χατζηδάκις αναγνώρισε αμέσως το πηγαίο σας ταλέντο και σας πήρε κοντά του στο Τρίτο Πρόγραμμα. Τι διδαχθήκατε από εκείνον; Σας είχε δώσει κάποια συμβουλή που ακόμα και σήμερα την ακολουθείτε;

Είναι αδύνατο να επιλέξω δυο φράσεις. Μας έμαθε όλους την αξιοπρεπή στάση του ευαίσθητου καλαίσθητου και σκεπτόμενου Έλληνα. Το να κτίζουμε τον αισθητικό μας κόσμο κόντρα στην ευτέλεια και το λούσο, τον πνευματικό μας κόσμο στην γνώ��η την ανατροπή και την πρωτοτυπία και τον ψυχικό μας κόσμο στο προσωπικό ήθος.

Έχετε γράψει μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο αλλά και για τηλεοπτικές σειρές. Πόσο δύσκολο είναι να αποδώσει κανείς (μουσικά) την εικόνα ή την ψυχολογία των πρωταγωνιστών;

Η απόδοση της εικόνας ως φυσικό μέγεθος δεν είναι ο στόχος της κινηματογραφικής μουσικής. Η ανασύστα��η ενός κλειστού σχετικού χρόνου και γενικότερα η πειστικότερη καταγραφή της αφήγησης σε όλα τα επίπεδα-ρόλων γεγονότων- και η θέση στην ίδια συναισθηματική και αισθητική τροχιά όλων των συντεταγμένων είναι ο στόχος.

Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας για τις συνθέσεις σας;

Από τη ζωή και την ίδια την τέχνη εν μέρει.

Πιστεύετε ότι το ταλέντο ενός συνθέτη φθίνει με την πάροδο του χρόνου; Υπάρχει ημερομηνία λήξης στην έμπνευση;

Υπάρχει αν δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Οπότε εκπληρωθέντος του άλλου στόχου δεν συντρέχει λόγος συνέχισης της ...ταλαιπωρίας.

Παρά την κρίση πολλοί συνάνθρωποί μας επιλέγουν να διασκεδάσουν πηγαίνοντας στο θέατρο, αλλά και σε συναυλίες. Πιστεύετε πως ο Πολιτισμός μπορεί να μας βοηθήσει να βγούμε από την δύσκολη αυτή κατάσταση;

Αυξάνει τις αντοχές μειώνει τον πόνο και σε κάνει να εμβαθύνεις στις αξίες που ίσως ξέχασες. Αυτά νομίζω.

Αν ερχόταν κάποιος και σας έλεγε πως θέλει να γίνει συνθέτης. Τι συμβουλή θα του δίνατε δεδομένης της σημερινής κατάστασης;

Να μη γίνει, αν περιμένει μια τέτοια εξωτερική επιβεβαίωση...

Γυρνώντας το χρόνο πίσω θα ήθελα να μου πείτε ένα πράγμα που κάνατε και δεν θα το επαναλαμβάνατε και τούμπαλιν, δηλαδή κάτι που εύχεστε να είχατε κάνει.

Δίσκο με το Στέλλιο Καζαντζίδη ( μου ζητήθηκε και ...) και να είχα πει ναι στη συνεργασία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Ζητώ συγνώμη από την μνήμη τους.

’Εχετε κάνει φιλίες μέσα από το χώρο της μουσικής;

Από τον χώρο της Τέχνης γενικά πάρα πολλές, περιλαμβανομένης της μουσικής. Είναι μύθος ότι δεν υπάρχουν φιλίες.

Τι θα θέλατε μελλοντικά να θυμάται το κοινό που σας ακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια από εσάς;

Ότι και να θέλω, αυτό που είναι να συμβεί θα συμβεί. Ίσως μόνο το ότι δεν υπήρξα "άχθος αρουρης". Ότι η παρουσία μου δεν επιβάρυνε αν μη τι άλλο τους άλλους.

Αν έπρεπε με λίγα λόγια να χαρακτηρίσετε τον συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, ποια θα ήταν αυτά;

Δεν ξέρω. Όλα έγιναν άθελα μου. Χωρίς να το καταλάβω πέρασαν πάρα πολλές νότες μέσα από τα δάχτυλα μου-άμμος κλεψύδρας. Πολύ κουπί στα στούντιο και στον υπολογιστή. Θέλησα να μην είμαι ένα ψέμα. Να είμαι κανονικός μουσικός και φιλοδόξησα κανονικός συνθέτης.

Στις 23 και 24 Οκτωβρίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών θα παρουσιάσετε το «Σατυρικόν». Θα μας πείτε λίγα λόγια για το έργο;

Ένα ορατοριακής δομής οπερατικό πρόπλασμα πάνω στο έργο του Πετρωνίου. Αφορά στην Ρωμαϊκή παραφροσύνη που οδηγήθηκε εκεί από τον ιμπεριαλισμό. Η στρατοκρατική έκφυλη κοινωνία των επικυρίαρχων της εποχής και τα στοιχεία που προοιωνίζουν και προκαλούν την αυτοκαταστροφή τους.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Δίσκος με τραγούδια με τίτλο "οι Λωτοφάγοι" σε στίχους Χρ. Παναγιωτόπουλου με την Ελευθερία Αρβανιτάκη την Ελένη Βιτάλη τη Φωτεινή Δάρρα τον Πάνο Κατσιμίχα τον Σταμάτη Κραουνάκη τον Γ. Μαργαρίτη και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Μιούζικαλ: 15 παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής σε λιμπρέτο Ευγένιου Τριβιζά για τα Χριστούγεννα
Δίσκος: Σα ποίηση Διονύση Καψάλη με τον Γ. Φλωράκη
Αυτά μέχρι τον Ιανουάριο.

Συνέντευξη: Μίτση Σκέντζου