«Είσαι μια θύελλα χριστιανική και χρειάζεσαι τον παγανισμό μου… Θα είναι χειμώνας και θα ανάψουμε φωτιά. Τα φτωχά κτήνη θα είναι παγωμένα από το κρύο. Εσύ θα θυμάσαι ότι ήσουν ο εφευρέτης υπέροχων πραγμάτων και ότι ζήσαμε μαζί με μια φωτογραφική μηχανή» γράφει στην ερωτική του επιστολή ο ζωγράφος Σαλβαδόρ Νταλί προς το στενό του φίλο και ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Η επιστολή αυτή έχει σταλεί το 1928 και περιγράφει το πάθος και τον έρωτα για «μια αγάπη ερωτική και τραγική εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν μπορούμε να τη μοιραστούμε» όπως αποσαφηνίζει ο Νταλί σε επιστολή του το 1986 προς τον διευθυντή της ισπανικής «Ελ Παϊς» και απώτερο στόχο, τον Ίαν Γκίμπσον και βιογράφο του Λόρκα.
15499125_Dali___Lorca_at_fair_in_Barcelona_mid_20s.limghandler.jpg
Η σχέση τους- που δεν ήταν ένα γλυκερό ειδύλλιο- αποκαλύπτεται μέσα από τις επιστολές που αντάλλασσαν, οι οποίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκεντρωμένες μαζί και μερικές ανέκδοτες, χάρη στην έκδοση «Αγαπητέ Σαλβαδόρ, Αγαπητέ Λορκίτο».
Από τις επιστολές του ζωγράφου προς τον ποιητή σώζονται περίπου 40, ενώ εκείνες που έχουν σωθεί από τον Λόρκα στον Νταλί είναι μόνο 7. Ο λόγος είναι αφενός η αδελφή του Νταλί, Άννα-Μαρία, που πούλησε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου μεγάλο μέρος του αρχείου και αφετέρου η Γκαλά, γυναίκα του Νταλί,που κατέστρεψε μεγάλο μέρος των επιστολών από τη ζήλια της.