​Με επιστολή του ο σπουδαίος εικαστικός Κώστας Τσόκλης καταγγέλλει την αποκαθήλωση του «Εκρηγνυόμενου Σταυρού» στη Σπιναλόγκα, για λόγους επικινδυνότητας.

«Αυτή η βανδαλιστική πράξη (παγκόσμια πρώτη) που δεν έχει προηγούμενο σε κανένα σύγχρονο πολιτισμένο κράτος του κόσμου, ακυρώνει το πολιτιστικό πρόσωπο της χώρας μας διεθνώς», σημειώνει σε επιστολή του ο καλλιτέχνης και χαρακτηρίζει την πράξη «πολιτιστικό έγκλημα».

Το έργο ήταν στο νησί της Σπιναλόγκας, στο πλαίσιο της έκθεσης με τίτλο «Ο τελευταίος λεπρός», που πραγματοποιήθηκε πέρυσι το καλοκαίρι. Η 13η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων ήθελε το έργο να κατέβει λόγω επικινδυνότητάς του, ενώ ο αναπληρωτής υπουργός ΠΑΙΘΠΑ, Κώστας Τζαβάρας διαβεβαίωνε τον Κώστα Τσόκλη ότι το έργο θα παραμείνει στη θέση του.

imerisia_large_t_1061_43518284_type12128__main.jpg
«Στις 22 Μαρτίου 2013, μου τηλεφώνησε προσωπικά και με διαβεβαίωσε ότι συμφωνεί απολύτως μαζί μου και ότι κατά κανένα τρόπο δε θα επιτρέψει να φύγει το έργο αυτό από τη θέση του» περιγράφει χαρακτηριστικά ο καλλιτέχνης.

assets_LARGE_t_420_54187494_type12128.jpg
Στη συνέχεια, λαμβάνοντας υπόψη του τη διαβεβαίωση του υπουργού «για μακρόχρονη εγκατάσταση του έργου», ο καλλιτέχνης προχώρησε αμέσως στη μελέτη ριζικής ανακατασκευής του έργου με ανθεκτικά υλικά, «μια που εγώ ο ίδιος είχα επισημάνει αυτή την ανάγκη, υπερβάλλοντας μάλιστα, για λόγους τόσο ασφάλειας των επισκεπτών, όσο και του ίδιου του έργου», γράφει. Όμως, χωρίς να περιμένει την απόφαση του ΚΑΣ (4/4/2013) και αδιαφορώντας για τη σαφή εντολή του υπουργού, όπως αναφέρεται στην επιστολή, η 13η Εφορεία προέβη στις 4 Απριλίου στο κατέβασμα του έργου, «πράγμα ��ου ισοδυναμεί με την καταστροφή του, μια και ήταν καμωμένο για το συγκεκριμένο αυτό τόπο και για συγκεκριμένο σκοπό».

assets_LARGE_t_420_54213500_type12128.jpg

«Τώρα, το σαβανωμένο ''πτώμα'' του έργου, βρίσκεται πεταμένο μπροστά στην είσοδο του νησιού, ανάποδα μάλιστα, (θα έλεγε κανείς επίτηδες), ώστε να δημιουργηθεί με τις βροχές ένα είδος λίμνης στο εσωτερικό του σταυρού, κι έτσι να κα��αστραφεί μια ώρα αρχύτερα, ώστε να εκλείψει όσο γίνεται πιο γρήγορα, η μαρτυρία του ασυγχώρητου αυτού αμαρτήματος» προσθέτει στην επιστολή του ο Τσόκλης.

Το έργο, διευκρινίζει ο Τσόκλης, λόγω του μεγέθους του δεν μπορεί να μεταφερθεί και να στηθεί σε κάποιον άλλο χώρο ή να εκτεθεί: «'Η μένει ή καταστρέφεται».