​Η σύγχρονη ελληνική ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από το βίο και τις δράσεις του σπουδαίου Μίκη Θεοδωράκη, απ΄όταν γεννήθηκε το 1925 στη Χίο μέχρι το 1978 που πέθαναν οι γονείς του και παρουσιάζεται σε μια παράσταση 40 λεπτών με τίτλο «Ποιος τη ζωή μου…» στο θέατρο Badminton.
O σπουδαίος Έλληνας συνθέτης μιλά για πρώτη φορά μετά την περιπέτεια υγείας του, με αφορμή την παράσταση που αφορά στη ζωή του και αποκαλύπτει κομμάτια τόσο από τη ζωή του, όσο και ανέκδοτα κομμάτια αυτής που προβάλλονται στην παράσταση.
«Το πρώτο μου τραγούδι το συνέθεσα στην Πάτρα, ευθύς μόλις απόκτησα ένα βιολί και πήγα στο ωδείο, αφού έμαθα τις πρώτες νότες. Ήμουν δώδεκα χρόνων. Και από τότε… απογειώθηκα» παραδέχεται ο ίδιος και προσθέτει:
«Η ζωή μου χώρισε σε δύο μέρη : τη Μουσική, που ήταν η πραγματική μου ζωή και την κοινωνική, που ήταν η αναγκαστική. Η σύνθεση μουσικής σε απογειώνει. Δεν υπήρξα ούτε μια στιγμή της ζωής μου χωρίς μουσική».
Στη συνέχεια ο Μίκης Θεοδωράκης παραδέχεται: «Είναι αλήθεια ότι έζησα πολλά και συνάντησα πολλούς και σημαντικούς. Τώρα από το ύψος των δεκαετιών που με βαραίνουν σας λέω ειλικρινά ότι τίποτα απ’όλα αυτά δεν μ’έχει εντυπωσιάσει και πολύ περισσότερο δεν μου έχει προκαλέσει συναισθήματα θαυμασμού περισσότερο απ’ότι ένα τραγούδι, μια μουσική φράση ή ένα μουσικό έργο».
«Ξεκίνησα τη στράτευση μου στα 1942, παλεύοντας για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, στην Εθνική Αντίσταση…όπως καταλαβαίνετε είναι αργά για μένα ύστερα από 70 χρόνων αγώνες για την Ανεξαρτησία να παραιτηθώ απ’αυτόν τον… αιώνιο στόχο» διηγείται με χειμαρρώδη ειλικρίνεια ο Μίκης Θεοδωράκης συνεχίζοντας: «Αυτή είναι η κληρονομιά που σας αφήνω, με την ελπίδα ότι κάποτε οι Έλληνες θα είναι ελεύθεροι και ωραίοι σαν Έλληνες!»
Τέλος, σχετικά με το ποίος τη ζωή του κυνηγά, ο συνθέτης απαντά: «όχι μόνον ηλικιακά αλλά και ψυχικά βρίσκομαι στο απυρόβλητο. Με κυνήγησαν τόσοι και τόσοι, που τους έχω ξεχάσει. Τελικά με βοήθησαν να γίνω καλύτερος».
Αξιοσημείωτες είναι δύο από τις ανέκδοτες στιγμές της ζωής του Μίκη Θεοδωράκη που παρουσιάζονται στην παράσταση. Πρώτον, το ερωτικό σκίρτημα του συνθέτη σε ηλικία 10 ετών με μια γυναίκα 30 χρόνων, που της έκανε καντάδα με τη «Ζωή εν τάφω», αφού αυτό ήταν το μόνο τραγούδι που ήξερε από το κατηχητικό. Δεύτερον, ο έρωτας του αδελφού του Γιάννη, με το Κατινιώ, την 15χρονη πόρνη, όταν ζούσαν στα Χανιά.