Ως βαρύμαγκα σουβλατζή που βρίζει και δέρνει την έγκυο γυναίκα του, ώσπου τελικά την σκοτώνει επειδή τον απάτησε με Κούρδο λαθρομετανάστη παρουσιάζει τον Αθανάσιο Διάκο μία σκηνοθέτιδα του Εθνικού Θεάτρου που έχει προκαλέσει σάλο με την παράστασή της!

Σχεδόν 200 χρόνια από τον μαρτυρικό του θάνατο, ο ήρωας της Επανάστασης του 1821 που σουβλίστηκε από τους Τούρκους «επιστρέφει» στην Αθήνα του σήμερα με... τζιν και τσαρούχια, δια χειρός και εμπνεύσεως της συγγραφέως, ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Λένας Κιτσοπούλου.

Σύμφωνα με το σενάριο, που επιχορηγήθηκε με 41.000 ευρώ από το Φεστιβάλ Αθηνών και παρουσιάστηκε πρώτη φορά τον Ιούλιο, ο Αθανάσιος Διάκος δουλεύει σε μια ψησταριά στου Ψυρρή, σουβλίζει όλη μέρα αρνιά και κοτόπουλα και έχει ως υπαλλήλους ντελιβεράδες Κούρδους λαθρομετανάστες. Παράλληλα, έχει την γυναίκα του, την Κρυστάλλω, κλεισμένη στο σπίτι επειδή την ζηλεύει, ενώ την ξυλοφορτώνει κάθε φορά που επιστρέφει. Για να τον εκδικηθεί, η όμορφη Κρυστάλλω τον κερατώνει με τον Κούρδο λαθρομετανάστη παραγιό του, ενώ ο κερατάς Διάκος το μαθαίνει και την σφάζει με τα ίδια του τα χέρια!

«Έχουμε έναν άνθρωπο που παλεύει για την επιβίωσή του και λιγότερο ένα εθνικό σύμβολο. Πιο πολύ με ενδιαφέρει να θέσω υπαρξιακά ζητήματα και λιγότερο η κατάντια της σύγχρονης Ελλάδας», λέει η κα. Κιτσοπούλου και τονίζει ότι στόχος της παράστασης είναι να δείξει ότι ακόμη και σήμερα μπορούν να υπάρξουν ήρωες στην καθημερινότητα.

Πάντως, τόσο η παράσταση, όσο και οι δηλώσεις της σκηνοθέτιδας, σχολιάζονται ποικιλοτρόπως. Η ίδια μάλιστα έχει δηλώσει ότι «κάθε κόρη Έλληνα είναι καλό να πάει με έναν μαύρο. Οι Έλληνες όμως είναι ακόμα ρατσιστές και θέλουν να διαιωνιστεί η δική τους φάτσα, ο δικός τους κ*λ*ς κι ας είναι δύο επί δύο. Δεν έχει σκεφτεί ποτέ ο Έλληνας πατέρας “μακάρι την κόρη μου να την γ*μ*σ*ι ένας ωραίος μαύρος, να βγει και το εγγονάκι ωραίο. Όοοοχι! Προτιμάει να διαιωνίσει τη φάτσα του, προτιμάει το εγγονάκι του να γίνει 1,50 μ. στο ύψος αλλά να του μοιάζει».

Αναγνωρισμένη και βραβευμένη συγγραφέας, πρωτοποριακή σκηνοθέτιδα και… αμφιλεγόμενη, η Λένα Κιτσοπούλου δεν μετανιώνει για τα έργα της. Μάλιστα, όπως η ίδια έχει πει, για το μόνο που μετανιώνει είναι ότι «βγήκα από εκείνη την μήτρα την γ*μ*μ*ν* εκείνη 25η Ιουνίου. Αυτή η όρεξη που είχα να δω το φως το ελληνικό».