Η επαναληπτική δίκη του Σωκράτη, μία δίκη παγκοσμίου ενδιαφέροντος πρόκειται να ξεκινήσει σήμερα στις 18:30 το απόγευμα από την κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση και θα έχετε τη δυνατότητα να την παρακολουθήσετε ζωντανά από το Star.gr

Η ανταπόκριση του κοινού είναι πρωτοφανής , τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί και όλοι περιμένουν να δουν αν ο πιο φημισμένος κατηγορούμενος στην παγκόσμια ιστορία θα αθωωθεί ή θα καταδικαστεί.

Όσοι το παρακολουθήσουν από κοντά θα ��χουν την δυνατότητα να αποφασίσουν για την τύχη του Σωκράτη , να διχαστούν και να προβληματιστούν.

Δικαστές θα είναι οι: Λόρδος Richard Aikens, δικαστής, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Αγγλία). Sophie - Caroline De Margerie, δικαστής στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Γαλλία). Pierre Delvolvι, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας. Stephan Gass, αντιπρόεδρος του Εφετείου της Ελβετίας. Δρ Giusep Nay, πρώην πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Ελβετίας. Loretta Preska: πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης. Αννα Ψαρούδα - Μπενάκη, ακαδημαϊκός, ομ. καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου, πρώην πρόεδρος τ��ς Βουλής. Βασίλειος Ρήγας, πρώην αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. Σερ Stephen Sedley, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας. Franηois Terrι, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία). Harm Peter Westermann, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν (Γερμανία).

Τον Σωκράτη θα υπερασπιστούν οι δικηγόροι: Michael Beloff, QC (Αγγλία) και Patrick Simon (Γαλλία) ενώ υπέρ των Αθηναίων θα αγορεύσουν οι δικηγόροι: Ηλίας Αναγνωστόπουλος: αν. καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών και δρ Αντώνης Παπαδημητρίου, πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση.

Μη χάσετε ζωντανά από το Star.gr, στις 18:30, την δίκη του αιώνα.

Διαβάστε την εισαγωγή της δίκης του Σωκράτη

Την άνοιξη του 399 π.Χ., ο Σωκράτης αντιμετώπισε 500 αθηναίους πολίτες που είχαν επιλεγεί με κλήρωση να είναι και δικαστές και ένορκοι σε μια αγωγή που είχε υποβληθεί εναντίον του από τρεις άλλους πολίτες, δεδομένου ότι ο αθηναϊκός νόμος δεν προέβλεπε αγωγές από το κράτος. Η δίκη ξεκίνησε με την ανάγνωση της κατηγορίας:

Ο Σωκράτης είναι ένοχος της μη αναγνώρισης των Θεών που η πόλη αναγνωρίζει και εισάγει άλλες, νέες θεότητες. Θεωρείται επίσης ένοχος ότι διαφθείρει τους νεαρούς άνδρες της πόλης. Η ποινή που απαιτείται είναι θάνατος.

Στις δύο πλευρές δόθηκε ίσος χρόνος, που μετρήθηκε από ένα ρολόι νερού. Οι κατήγοροι μίλησαν πρώτοι, ακολουθούμενοι από το Σωκράτη, ο οποίος επέλεξε να παρουσιάσει ο ίδιος την υπεράσπισή του (ή «την απολογία») αντί να την αναθέσει σε έναν επαγγελματία. Έχουμε τις αναφορές της υπεράσπισης του Σωκράτη από τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα, οι οποίοι ήταν και οι δύο σύγχρονοί του. Οι εκδοχές τους είναι πολύ διαφορετικές, το οποίο δείχνει ότι καθένας έγραψε για το Σωκράτη την ομιλία που θεωρούσε ότι θα του ταίριαζε περισσότερο.

Η πρακτική φαίνεται να είναι κοινή στην κλασσική Ελλάδα: ακολουθήθηκε, παραδείγματος χάριν, από τον ιστορικό Θουκυδίδη όταν αναφέρθηκε στον περίφημο «Επιτάφιο» του Περικλή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε, επομένως, ακριβώς τι είπε ο Σωκράτης κατά τη διάρκεια της δίκης του. Εντούτοις, η «Απολογία» του Πλάτωνα είναι τόσο ισχυρή που, αν και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τον Ξενοφώντα, είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε την εικόνα του Σωκράτη από τον Πλάτωνα και την εικόνα του Πλάτωνα από την πραγματικότητα.
Ο Σωκράτης του Ξενοφώντος είναι συμβατικότερος από τον τρόπο που τον περιγράφει ο Πλάτωνας σαν μια «ξυπόλυτη αλογόμυγα», που καθοδηγείται από μια «θεϊκή φωνή» που μόνο εκείνος (ο Σωκράτης) ακούει καθώς περιδιαβαίνει την πόλη παρέα με τους πιο ελπιδοφόρους νεαρούς άνδρες και αντιμετωπίζοντας τους πιο εξέχοντες πολιτικούς, ποιητές, δασκάλους, και καλλιτέχνες της Αθήνας με τις ανηλεείς ερωτήσεις του. Η θεϊκή φωνή ήταν η μια από τις δύο κατηγορίες. Η άλλη είχε να κάνει με την επιρροή του. Οι ερωτήσεις του Σωκράτη φαινόταν να στοχεύουν να δείξουν ότι, παρά τη φήμη τους, κανένας από τους ανθρώπους αυτούς που εξέταζε δεν είχε πραγματικά τη γνώση της φύσης της αρετής και το δρόμο για μια καλή και ευτυχισμένη ζωή που όλοι πρέσβευαν. Και δεδομένου ότι οι ακόλουθοί του ήταν πάρα πολύ πρόθυμοι να μιμηθούν τους εκκεντρικούς τρόπους του, κατηγορήθηκε για την υπονόμευση του σεβασμού τους προς τους μεγαλύτερους και προς τις παραδοσιακές αξίες της Αθήνας - ειδικά προς τις αξίες της δημοκρατικής πολιτείας.
Αφού άκουσαν και τις δύο πλευρές, οι δικαστές πέταξαν τις ψήφους τους - ειδικά χαραγμένους μεταλλικούς δίσκους - και 280 βρήκαν το ��ωκράτη ένοχο ενώ 220 όχι. Αφού βγήκε η απόφαση, το δικαστήριο άρχισε να συζητάει την ποινή. Σύμφωνα με τον αθηναϊκό νόμο, κάθε πλευρά έπρεπε να προτείνει μια ποινή, και το δικαστήριο, που δεν είχε το δικαίωμα να προτείνει δική του, έπρεπε να επιλέξει. Οι κατήγοροι του Σωκράτη ζήτησαν να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου. Αρχικά ο Σωκράτης υποστήριξε ότι δεν είχε κάνει κανένα λάθος και δεν άξιζε καμία τιμωρία - πρότεινε μάλιστα να του δοθούν από την πόλη οι ανταμοιβές που δίνονταν στους νικητές των ολυμπιακών αγώνων - αλλά τελικά πρότεινε ένα πρόστιμο.
Έπειτα οι δικαστές ψήφισαν πάλι, και 360 ψήφισαν υπέρ της ποινής του θανάτου.
Και έτσι, όταν τελείωσε η δίκη, ο Σωκράτης οδηγήθηκε με δεσμά στη φυλακή της πόλης. Ένα μήνα αργότερα, και αφού είχε αρνηθεί την ευκαιρία να δραπετεύσει, ήπιε πρόθυμα το κώνειο και πέθανε, περιτριγυρισμένος από μερικούς από τους πιο στενούς του φίλους και μαθητές.