​Σε μεγάλη ηλικία, έφυγε χθες από τη ζωή η ιστορικός Αικατερίνη Κουμαριανού. Καταγόμενη από τη μεριά του πατέρα της από την Κωνσταντινούπολη και από τη μεριά της μητέρας της από τη Χίο, σπούδασε στην Αθήνα στη Φιλοσοφική Σχολή
του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθησε στο Παρίσι μεταπτυχιακές σπουδές στην Ecole en Sciences Sociales (1969-1974).

Oνομάστηκε καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Universite Paris - Sorbonne, Paris IV) και διευθύντρια του Institut Neoellenique (1978-1983) του ιδίου Πανεπιστημίου.

Υπήρξε ε πισκέπτρια καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στο τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών (1999-2008). Oι εργασίες της είχαν ως αντικείμενο την ιστορία της νεοελληνικής γραμματείας και παιδείας σε σχέση με την ευρωπαϊκή ιστορία των ιδεών. Οι ερευνητικές εργασίες και δημοσιεύσεις της πραγματοποιούνταν σε τομείς όπως η ελληνική εκδοτική παραγωγή, η ιστορία του ελληνικού Τύπου, ο περιηγητισμός, το κίνημα του νεοελληνικού διαφωτισμού και καθορίζονται χρονικά από τον 17ο έως και τον 19ο αιώνα.
Ηταν μέλος πλείστων επιστημονικών εταιρειών. Διετέλεσε επί μακρόν πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χαρτογραφίας. Μεταξύ των έργων της είναι: «Η νεωτερική γεωγραφία των Δημητριέων» (Ζήτη), «Ιστορία του Ελληνικού τύπου» (Ερμής), «Καιρικά μελετήματα» (Καίριος Βιβλιοθήκη), «Αθήνα, η πόλη – οι άνθρωποι» (Ποταμός) ενώ είχε συμμετάσχει με άρθρα και ανακοινώσεις σε πολλά συλλογικά έργα.