Ήταν 2004, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όταν ο 10χρονος Μιχάλης Πατσατζής μπήκε στο ΟΑΚΑ πάνω σε ένα χάρτινο καραβάκι, κρατώντας την ελληνική σημαία. Σήμερα, σε ηλικία 22 ετών, ο γοητευτικός πια νεαρός μιλά για την ανεπανάληπτη εμπειρία που έζησε!

590_4f3a6b7dddc4496e4c0f0e385ff10e83.jpg

«Από την τελετή έναρξης, θυμάμαι τα πάντα ακόμα και σήμερα, παρόλο που έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια. Εκτός από τη δική μου συμμετοχή, θυμάμαι έντονα τον τυμπανιστή και τον Κένταυρο που με είχαν συγκλονίσει με την παρουσία τους, γιατί ήταν εκπληκτικές μορφές. Φυσικά, δεν μπορώ να ξεχάσω το χρυσό μετάλλιο του Ηλία Ηλιάδη που μας είχε κάνει όλους περήφανους. Πιο πολύ από όλα, όμως, την τελετή λήξης. Ιδιαίτερα τη στιγμή όπου η μικρή Φωτεινή, κοίταξε με τα εκφραστικά της μάτια το βωμό στο Ολυμπιακό στάδιο και φύσηξε τη φλόγα, γράφοντας τον επίλογο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας», λέει, στο «Down Town» Κύπρου, ο Μιχάλης, που βρέθηκε στη διοργάνωση μετά από αίτηση για εθελοντής.

2a36a3e9848200dde1fa99b4024b7980.JPG

Μιλώντας για τη στιγμή της εμφάνισής του στην τελετή έναρξης, ο 22χρονος αναφέρει πως «ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία που θα θυμάμαι για όλη τη ζωή μου και θα μπορώ να τη διηγούμαι και στα παιδιά μου. Το αίσθημα της περηφάνιας, αλλά και το ότι βοήθησα κι ε��ώ σ’ όλη αυτή την διοργάνωση για την Ελλάδα, ήταν τεράστιο», ενώ αποκαλύπτει ότι την επόμενη μέρα επέστρεψε στην καθημερινότητά του και ποτέ δεν χρησιμοποίησε την εμπειρία της συμμετοχής του για να αποδείξει κάτι.

patsatzis1.jpg

Ο Μιχάλης τελείωσε φέτος τις σπουδές του και εργάζεται ως φυσικοθεραπευτής. Ωστόσο, δεν κρύβει την αγωνία του για την κατάσταση στη χώρα μας, λέγοντας χαρακτηριστικά: «δυστυχώς, η οικονομία της χώρας μας, βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ο κόσμος παλεύει να επιβιώσει σ’ αυτό το χάος που λέγεται Ελλάδα. Ήμουν αρκετά τυχερός που κατάφερα να βρω αμέσως δουλειά μετά το τέλος των σπουδών μου και εύχομαι κάποια στιγμή στο μέλλον να μπορέσω να ανοίξω το δικό μου φυσικοθεραπευτήριο. Δεν είμαι από τα παιδιά που θα ήθελαν να φύγουν στο εξωτερικό για να αναζητήσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Θα ήθελα να μείνω στην Ελλάδα μου και να συνεχίσω να παλεύω για το μέλλον μου όσο το δυνατόν γίνεται».