Για τις δύσκολες στιγμές της ζωής του μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Χρήστος Κουτούλιας.

Ο αθλητής του στίβου, ο οποίος κέρδισε την πρώτη του μεγάλη διάκριση στους παγκόσμιους αγώνες στίβου ατόμων με αναπηρία του Λονδίνου και τώρα ετοιμάζεται για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου στην Ντόχα του Κατάρ γεννήθηκε χωρίς το δεξί του χέρι.

christos-koutoulias.jpg


Άραγε αυτή η έλλειψη του στέρησε κάτι στην ζωή του; «Τώρα πια όχι. Όταν ήμουν μικρός, ήθελα να είμαι “φυσιολογικός”. Σαν τους άλλους. Σαν τους συμμαθητές μου στο σχολείο, σαν την οικογένειά μου και εκείνους που βλέπω στην καθημερινότητά μου. Μου στέρησε ένα κομμάτι που είχε να κάνει με την εμφάνισή μου».

Τι άλλαξε με τα χρόνια; «Συνήθισα τον εαυτό μου. Ωρίμασα και τα φιλοσόφησα αλλιώς».

Όταν ήταν μικρός, ζήλευε τα αρτιμελή παιδιά; «Όχι. Από μικρός μπορούσα να κάνω πάρα πολλά πράγματα. Αυτό μου έμαθαν οι γονείς μου από την αρχή. Από το νήπιο, π.χ., μπορούσα να δέσω μόνος μου τα κορδόνια μου με το ένα μου χέρι. Κάνω τα πάντα με το ένα χέρι. Όλη η καθημερινότητά μου είναι πατέντες».

Κατόπιν αναφέρθηκε στο κατ�� πόσο έχουν βοήθεια τα άτομα με αναπηρία από το κράτος. «Δυστυχώς όχι. Παλεύουν μόνα τους να βοηθηθούν μέσα από τις κατακτήσεις τους. Ούτε ο κόσμος σέβεται τους ανθρώπους με αναπηρία. Όλες οι θέσεις στα ΑΜΕΑ στα πάρκινγκ είναι πιασμένες από τύπους που βαριούνται να περπατήσουν 10μ. παραπάνω. Αυτή είναι η Ελλάδα. Δεν υπάρχει παιδεία».

Μάλιστα, τους τελευταίους μήνες διανύει μια από τις καλύτερες περιόδους της ζωής του. Ο λόγος; Η κοπέλα του.

«Είναι από τους πιο απίστευτους α��θρώπους που έχω γνωρίσει. Είναι έξυπνη και ανοιχτόμυαλη. Έχω γνωρίσει πολλές κοπέλες. Αυτή όμως διαφέρει».