Όλη η Ελλάδα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Είναι το 92ο λεπτό του αγώνα Ελλάδας-Ακτής Ελεφαντοστού και ο διαιτητής έχει δείξει πέναλτι.

Η μπάλα «ζυγίζει» κάτι περισσότερο από ένα τόνο, αλλά ο Γιώργος Σαμαράς την κρύβει στην αγκαλιά του και την στήνει στα 11 βήματα.

Ο Παπασταθόπουλος έχει γυρίσει πλάτη στην εστία της Ακτής Ελεφαντοστού, ο Τοροσίδης κοιτά στον ουρανό. Ο Φύσσας έχει πάρει αγκαλιά τον Φερνάντο Σάντος, ενώ ο Νικόλας, ο φυσικοθεραπευτής, κάνει τον σταυρό του.

Ο Μπαρί κάτω από τα δοκάρια κάνει τον κλόουν για να «σπάσει» τον τσαμπουκά στον Γιώργο Σαμαρά, αλλά ο «Γιώργαρος» στον... κόσμο του: Δεξιά γωνία, 2-1 και «φύγαμε» για τους «16» του Μουντιάλ για πρώτη φορά στην ισ��ορία μας!

Ο κύριος που σφράγισε την πρόκριση μετρούσε 19 αγώνες (13 επίσημους) και σχεδόν 1.460 λεπτά δίχως να σκοράρει με το εθνόσημο στο στήθος. Εν προκειμένω, από τις 22 Ιουνίου του 2012 και τον χαμένο προημιτελικό του EURO με την Γερμανία (4-2)! Κι όμως είχε το σθένος να «σηκώσει» την ταμπέλα του εθνικού ήρωα. Έφυγε σφαίρα στην κάμερα, με τα χέρια του να σχηματίζουν μία καρδιά.

Για την «καρδούλα» του Γιώργου Σαμαρά έχει γίνει πολύς λόγος, με τους περισσότερους να υποθέτουν ότι απευθυνόταν στην κοπέλα του Ελένη Φουρέιρα. Η αλήθεια είναι πως σε αυτή την καρδιά χωρούσε όλη η Ελλάδα: Από την κοπέλα του και την οικογένειά του μέχρι τα κολλητάρια και το��ς απλούς Έλληνες που πανηγύριζαν σαν τρελοί.

Μα, πάνω απ’ όλα, απευθυνόταν στην αδυναμία του. Την Αναστασία, τη 14χρονη αδερφή του, που την είχε φάει το ξενύχτι με την Ιαπωνία για τον αγαπημένο της αδερφό, περιμένοντας πώς και πώς να τηρήσει την υπόσχεσή που της είχε δώσει πριν φύγει με την Εθνική για την Βραζιλία.

«Θα βάλω γκολ και θα στο αφιερώσω!» της είχε πει ο Γιώργος Σαμαράς. Αποστολή εξετελέσθη…