Υπάρχουν γυναίκες που είναι κατά κοινή ομολογία όμορφες, πολύ όμορφες. Είναι επίσης θεμιτό μια γυναίκα να χρησιμοποιεί τα υπερσύγχρονα όπλα που υπάρχουν στην φαρέτρα της κοσμητικής δερματολογίας και της πλαστικής χειρουργικής.

Αυτό όμως απέχει έτη φωτός από το να κάνεις κολλητό σου τον πλαστικό χειρουργό. Απέχει έτη φωτός το να κοιτάς το είδωλό σου στον καθρέφτη και να μην το αναγνωρίζεις.

Είναι άλλο να έχεις μια ατέλεια και να θες να τη διορθώσεις, για παράδειγμα στη μύτη (και η δική μου δεν είναι γαλλική αλλά την αγαπάω) και είναι άλλο να ξυπνάς ένα πρωί με ψεύτικα μαλλιά, ψεύτικα νύχια, ψεύτικα χείλη, ψεύτικα στήθη και παραγεμισμένο πισινό για να μοιάζει με της Κιμ (την Καρντάσιαν λέμε).

Είναι άλλο να θες να κάνεις σύμμαχό σου τον χρόνο, να γυμνάζεσαι και να προσέχεις τη διατροφή σου και είναι άλλο να βαράς αβέρτα κουβέρτα τα τατουάζ, να κάνεις «μανίκια» και να μην υπολογίζεις πως δε θα είσαι για πάντα 30 και 40 αλλά θα γίνεις και 70 και 80…

Κάθε γυναίκα πρέπει να νιώθει όμορφη πέρα από μόδες, στερεότυπα και πρότυπα που συχνά γίνονται κοστούμια είτε ασφυκτικά, είτε 3 νούμερα μεγαλύτερα.

Κάθε γυναίκα πρέπει να νιώθει όμορφη δίχως τρέσες και φτιασίδια, πρέπει να αγαπά τον καλύτερο γοητευτικό εαυτό της, το μυαλό της, το νάζι της, την τρέλα της, την τσαχπινιά της…

Αν δεν το κάνει εκείνη, δε θα το κάνει κανείς…

Αν δεν το κάνει εκείνη θα περιφέρεται για πάντα σαν κακοντυμένος κλόουν…που η κακιά μάγισσα της ματαιoδοξίας τον μετέτρεψε σε τζόκερ!