Κανείς δεν αντιλέγει ότι ο τηλεοπτικός τυφώνας που ακούει στο όνομα survivor έχει τεράστια απήχηση στο κοινό. Αν δεν είχε άλλωστε δε θα έκανε αυτά τα νούμερα τηλεθέασης.

Όμως βρε παιδιά ας ηρεμήσουμε λίγο. Με φόβο να με κράξετε και να με λοιδορήσετε θα πω ότι δεν είναι δυνατόν  να έχει γίνει το παιχνίδι επιβίωσης το μόνο θέμα συζήτησης λες και δεν υπάρχουν άλλα θέματα που μας απασχολούν.

Και ναι, όλοι έχουμε ανάγκη όταν χαλαρώνουμε να κουτσομπολέψουμε…άλλωστε αυτό το ραντεβού των γυναικών στις αυλές της παλιάς Αθήνας και των αντρών στα καφενεία - τότε που αέρας μύριζε αγιόκλημα και γιασεμί,  πριν κλειστούμε στα στενά όρια των διαμερισμάτων μας, τότε που οι πόρτες μας ήταν ανοιχτές και τα παράθυρά μας δεν έμοιαζαν με φυλακή από τα πολλά προστατευτικά σίδερα-ήταν σε μεγάλο βαθμό το υποκατάστατο του σύγχρονου ψυχολόγου.

Και ναι, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ανάγκη από την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι. Το λέω για να μη νομίζετε πως είμαι καμιά κουλτουριάρα που δαιμονοποιεί τον άρτο και τα θεάματα συλλήβδην. Άμα τύχει κι εγώ θα σκαλώσω να δω survivor. Και ωραία εξωτικά πλάνα έχει, μια χαρά κορμιά με κοιλιακούς φέτες θαυμάζεις…και πλάκα έχουν που είναι έτσι αποκλεισμένοι. Μη σου πω ότι τους ζηλεύω καμιά φορά. Και με τις φίλες μου θα μιλήσω για τον Ντάνο, ειδικά το Μαράκι με έχει λίγο πρήξει γιατί θέλει να του πάρω συνέντευξη και να είναι μαζί μου.

Αυτό όμως απέχει παρασάγγας από το να είναι το θέμα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον ενός ολόκληρου λαού. Ούτε είναι δυνατόν να με νοιάζει ποια συμπαίκτριά του ονειρεύεται σεξουαλικά ο Τσανγκ! Πας κομμωτήριο και με το που πατάς το πόδι σου,  σου τα πρήζουν με το survivor.Πας να φτιάξεις τα νύχια σου, το ίδιο. Πας να αγοράσεις εφημερίδα από το περίπτερο και περιμένεις ένα δίλεπτο τον περιπτερά να σου δώσει ρέστα γιατί «μαλώνει» για τον Χανταμπάκη με την κυρία Τούλα.

Ήμαρτον δηλαδή παιδιά, get a life...Δεν εννοώ να μιλάμε για πολιτική, μνημόνια, πετσοκομμένες συντάξεις, μισθούς – ψίχουλα, ελαστικά ωράρια εργασίας, ΕΝΦΙΑ, ΕΦΚΑ και λογαριασμούς ΔΕΚΟ που όλους μας πνίγουν. Μπορούμε να πούμε για την Μελάνια και την Ιβάνκα, τον φοβερό πόλεμο δηλαδή της πρώτης κυρίας και της πρώτης κόρης. Μπορούμε να πούμε για τόσες άλλες σάχλες. Μπορούμε επίσης να λέμε τα δικά μας νέα, να ανοίξουμε τις ψυχές μας να αεριστούν, να πούμε για τα προβλήματά μας, για τα όνειρά μας, για τα παράπονά μας. Καλό είναι να ασχολούμαστε με τις ζωές των άλλων, αλλά ας ασχοληθούμε λίγο και με τις δικές μας, ακόμη και αν είναι ρουτινιασμένες!

Γιατί πραγματικά αν ακούσω κάτι ακόμη για την μπλούζα του Πάνου Αργιανίδη με τα αστεράκια, για τη συμπεριφορά της Ειρήνης Παπαδόπουλου και για το bullying του Χανταμπάκη στη Λάουρα θα αναφωνήσω…ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!