Μην έχετε καμιά αμφιβολία. Ακόμα και αν με κάποιο τρόπο κλείσει η συμφωνία ακόμα και αν  πάρουμε τη δόση, ακόμα και αν αλλάξουμε κυβέρνηση , τα δύσκολα παραμένουν μπροστά μας και ο μεγαλύτερος σκόπελος λέγεται  «ασφαλιστικό». Το θέμα θα τεθεί εκ των πραγμάτων το αμέσως επόμενο διάστημα, αφού το έκτρωμα που δημιούργησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε δίκαιο είναι, ούτε λειτουργικό και κυρίως ούτε λεφτά στα ασφαλιστικά ταμεία φέρνει. Το αντίθετο. Τα ελλείμματα που θα δημιουργήσει απειλούν τη χώρα εκ νέου με δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Το ερώτημα ασφαλώς δεν είναι γιατί συνέβη αυτό. ‘Ήταν απολύτως αναμενόμενο, από τη στιγμή που οι αλλαγές στο ασφαλιστικό έγιναν στο πόδι, από αναποτελεσματικούς ανθρώπους, χωρίς σοβαρές και αξιόπιστες αναλογιστικές μελέτες. Έγιναν χωρίς να ζητηθεί η συμβολή των ικανών εμπειρογνωμόνων που υπάρχουν στη χώρα, χωρίς καν να λάβουν υπ’ όψη τους τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Σοφών , την οποία οι ίδιοι συγκρότησαν. Αυτή η προχειρότητα ήταν δεδομένη, απο τη στιγμή που ποτέ δεν τους ενδιέφερε πραγματικά να μεταρρυθμίσουν το ασφαλιστικό: Μια και μόνη εντολή είχε πάρει ο τότε αρμόδιος υπουργός από τον πρωθυπουργό του: «Κάνε ότι σε φωτίσει ο Θεός, την εκλογική μας πελατεία μόνο μη θίξεις».

Για την εκπόνηση του νόμου δεν έλαβαν στα σοβαρά υπόψιν τους καμία από τις κρίσιμες παραμέτρους : Όπως το ότι η ετήσια απώλεια από την ανεργία φτάνει στο δυσθεώρητο ύψος των 6,5 δις ευρώ ετησίως. Η΄ ότι το κράτος χάνει άλλο 1,8 δις ευρώ από τις ελαστικές μορφές εργασίας που σαρώνουν. Όπως επίσης αγνόησαν επιδεικτικά ότι η αναλογία  συνταξιούχων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα είναι σχεδόν 1 προς 1,07,  όταν για να είναι βιώσιμο ένα αναδιανεμητικό ασφαλιστικό χρειάζεται τουλάχιστον  4 προς 1. Κάπως έτσι ο υδροκέφαλος ΕΦΚΑ ξεκίνησε τη «σταδιοδρομία» του με 1 δις ευρώ έλλειμμα και αναμένεται να κλείσει το 2017 με ζημιές άνω των 2 δις ευρώ.

Μα καλά, δεν περίμεναν ότι αυτό το τερατούργημα θα σκάσει στα χέρια τους;  Μάλλον , δεν ανέμεναν ότι θα συμβεί τόσο γρήγορα. Η προβολή της πραγματικότητας στο μέλλον άλλωστε δεν συγκαταλέγεται στα ατού μιας κυβέρνησης, που αρέσκεται στις αυταπάτες και ζει διαρκώς μ αυτές.