«Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τον χιονιά»… Αυτό έλεγε πριν χτυπήσει ο Σιβηρικός Αντικυκλώνας τη χώρα μας ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας αλλά φευ… άλλα δείχνουν οι θαμμένες στο χιόνι σκηνές στον καταυλισμό προσφύγων στη Μόρια.

Ο πόλεμος δεν ήταν αρκετός, ούτε η ρώσικη ρουλέτα στη θάλασσα, ούτε ότι ζουν στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο σε έναν καταυλισμό που ξεχείλισε πια από ψυχές, βάσανα και ταλαιπωρίες.

Μάνες με μωρά στην αγκαλιά, έγκυες, ηλικιωμένοι, έπρεπε να γνωρίσουν με τον πιο σκληρό τρόπο την ανικανότητα της κρατικής μηχανής, και να θαφτούν στο χιόνι, μέσα στις σκηνές τους, χωρίς νερό, χωρίς ζέστη, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς τιμή.

Και ερωτώ; Πώς ήσασταν έτοιμοι κύριε Μουζάλα μου; Οι μετεωρολόγοι φώναζαν μια εβδομάδα ότι έρχεται πρωτοφανής χιονιάς. Προειδοποιούσαν για απίστευτα χαμηλές θερμοκρασίες, παγετό, χιόνια. Ακούγατε άραγε; Κι αν ακούγατε γιατί δεν πήρατε μέτρα; Γιατί δεν νοικιάσατε ένα ξενοδοχείο, γιατί δεν πήγε πιο νωρίς το πλοίο «Λέσβος» στο νησί, παρά μόνο πέντε μέρες μετά και αφού χιλιάδες άνθρωποι κινδύνεψαν να αφήσουν την τελευταία τους πνοή μέσα στο χιόνι;

Πού είναι η ετοιμότητα της κρατικής μηχανής; Και μην απαντήσετε πάλι ότι τα κονδύλια της ΕΕ πηγαίνουν στις ΜΚΟ και όχι στην ελληνική κυβέρνηση γιατί αυτές οι φτηνές δικαιολογίες δεν αφορούν ούτε τους πρόσφυγες, ούτε φυσικά και όλους εμάς που εδώ και πέντε μέρες παρακολουθούμε από τη ζεστή ασφάλεια του σπιτιού μας, ανθρώπους να ξεπαγιάζουν στο κρύο και να αντιμετωπίζονται σαν ζώα.

Η εικόνα αυτή ντροπιάζει την Ελλάδα, την Ευρώπη και όλους εμάς. Δεν είναι δυνατόν στην αυγή του 2017 να αφήνονται άνθρωποι στο έλεος της κακοκαιρίας και να τη γλιτώνουμε με ένα «sorry λάθος».

Δεν είναι άλλωστε το πρώτο λάθος, έχουν μαζευτεί πολλά και η αγανάκτηση μέσα μας φουντώνει, βράζει, διότι όπως δεν ενδιαφερθήκατε για τους πρόσφυγες στη Μόρια, δεν ενδιαφερθήκατε και για τους πρόσφυγες στο Ελληνικό, δεν ενδιαφερθήκατε και για τους άστεγους της Αθήνας.

Α… και πού’ στε… Με κάτι τέτοια μην αναρωτιέστε πώς τρέφεται το φίδι του ISIS και πώς γεννιέται ένας Τζιχαντιστής. Μετά από αυτά μη διανοηθείτε να πέσετε από τα σύννεφα αν ένα παιδί που ζει σήμερα μέσα στα χιόνια στη Μόρια, αύριο βρεθεί με μια βόμβα στο χέρι και ανατινάξει ό,τι βρει μπροστά του.

Τέλος οι αγαθές προθέσεις, τέλος οι κακοί Ευρωπαίοι που δεν μας αγαπούν, τέλος η κακιά κρίση και οι συνέπειές της. Αναλάβετε επιτέλους τις ευθύνες σας και σταματήστε να υπολογίζετε την ανθρώπινη ύπαρξη μόνο όταν έρθει η ώρα να πάρετε τα ψηφαλάκια.

 

Της Ευαγγελίας Ντούρου

Email: entourou@star.gr

Tags: