Το αν η επίσκεψη του Ομπάμα στην Ελλάδα ήταν ιστορική η όχι, δε θα το κρίνω εγώ. Θα αφήσω την ίδια την ιστορία να το κάνει με το δικό της αμείλικτο τρόπο που της δίνει από την εποχή του Θουκυδίδη ακόμη (μιας και τον επικαλέστηκε και ο πλανητάρχης), ο απόλυτος σύμμαχος της…ο χρόνος!

Θα σταθώ όμως στη σημειολογία κάποιων ενσταντανέ αυτής της επίσκεψης, γιατί καλώς η κακώς η εικόνα του Ομπάμα με τον Τσίπρα ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου. Και αυτή η εικόνα προβληματίζει. Διότι δεν είναι δυνατόν από τη μια πλευρά να έχεις τον μάγο της επικοινωνίας Ομπάμα και από την άλλη τον «ώχου και βαριέμαι τώρα»…Τσίπρα. Βλέπουν κι άλλοι τηλεόραση πάνω στον κόσμο, όχι μόνο οι Έλληνες.

collage.jpg
Θα μου πείτε πως ο πρώτος έχει και το χάρισμα να είναι αεράτος, να μοιάζει με αστέρα του Χόλυγουντ, να λέει το «πόσο μου αρέσουν οι καραμελίτσες» και να νομίζεις πως σου λέει τη μεγαλύτερη σοφία του κόσμου. Ναι, δε λέω, ταλέντο είναι και αυτό. Όμως υπάρχουν και κανόνες που μπορούν να διδαχθούν, τρόποι που είναι διαχρονικοί, ποιος είπε άλλωστε πως οι μοντερνιές χωράνε παντού;

181845.jpg
Είναι άλλο το να είσαι προσιτός και είναι άλλο να ψιλοχασμουριέσαι όταν σου μιλάει ο πλανητάρχης! Είναι άλλο να θέλεις να ανήκεις στη γενιά σου και η συμπεριφορά σου να μη μυρίζει ναφθαλίνη και είναι άλλο να μιλάς στον Ομπάμα στον ενικό. Δε δείχνει οικειότητα αυτό, δείχνει πως κάτι δεν έχεις καταλάβει καλά για τον θεσμικό σου ρόλο. Εκτός αν στόχος σου (και αυτό είναι ανησυχητικό) είναι να κάνεις τη θεία Κούλα στο χωριό να αναφωνήσει «ααααχχχ, καλά του τα είπε του Ομπάμα, μη μας πάρει και τον αέρα αυτός με το «τέρας» του». Γιατί αν στόχος σου είναι το ανακάτεμα των θεσμών με την «επαναστάση της κοινοτυπίας» τότε κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

151116184738_8256.jpg
Είναι απόλυτο δικαίωμα του πρωθυπουργού της χώρας στον προσωπικό του χρόνο να ντύνεται όπως μα όπως θέλει, να φοράει ή να μη φοράει γραβάτα, να είναι ή να μην είναι κομψός. Καταντάει εμμονή όμως το να βλέπεις τον επικεφαλής της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής να παρακάθονται σε επίσημο δείπνο προς τιμήν του Αμερικανού Προέδρου, να τους βλέπει η Λούσι από το Οχάιο στο CNN και να αναρωτιέται ποιοι είναι αυτοί που τρώνε μαζί με τον Ομπάμα.

Να μη μιλήσουμε για τα greeklish του πρωθυπουργού μας και τις γκάφες της ελληνικής κυβέρνησης με το καλημέρα…αλλού το κόκκινο χαλί στο αεροδρόμιο, αλλού ο Ομπάμα! Ο οποίος παρεπιπτόντως μας τίμησε μιλώντας ελληνικά και κάνοντας αναφορές στον πατέρα της Ιστορίας Θουκυδίδη.

182107.jpg

Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό, αφού ομολογώ ότι ξεκαρδίστηκα στα γέλια, ήταν οι στίχοι του πάντα επίκαιρου Γεώργιου Σουρή (ποιητή που γεννήθηκε το 1853 και αποδήμησε εις Κύριον το 1919):

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον ευρωπαίο,

στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει, στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο…

181851.jpg
Δεν είναι δυνατόν από τη μια να θέλουμε να μην είμαστε οι πτωχοπρόδρομοι της Ευρώπης και του κόσμου και από την άλλη να ζητάμε παπικές βούλες από τους Αμερικανούς για το θέμα του χρέους, μιλώντας στον πλανητάρχη σαν να μιλάμε με τον ψηφοφόρο μας.Ο επαρχιωτισμός μας κάποτες…-για να γελάσουμε και λίγο- πρέπει να τελειώσει!

181907.jpg
Νυν νυν το μηδέν και ΑΙΕΝ ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, λέει ο Ελύτης στο Άξιον Εστί.Μήπως αντί μόνο να το τραγουδάνε στα φεστιβάλ και στα καμπ του ΣΥΡΙΖΑ να σκύψουν λίγο και στη σημασία των στίχων;

Της Ισμήνης Λέντζου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

«Έπεσε» το ίντερνετ με το στιγμιότυπο! Όταν ο Τσίπρας έπνιξε το χασμουρητό μπροστά στον Ομπάμα

«Σαν να έχει βγει από το Greek Fat Big Wedding»-Έριξαν το Instagram τα greeklish του Αλέξη!